Zomervakantie in Zuid-Tirol: uitrusten in de bergen

Toen ik onlangs een postje over Sevilla schreef, bedacht ik dat ik hier feitelijk nog geen letter over onze grote vakantie en over onze citytrip naar Londen schreef. Nu ja, over onze grote vakantie schreef ik al dat ik een bergtop beklom en daar geweldig trots op was. In mijn staat – zijnde met conditie 0 en nog steeds veel te veel stress – was dat inderdaad wel een prestatie. Wat hebben we verder zoal aangevangen tijdens onze zomervakantie in Zuid-Tirol?

Op vakantie in Zuid-Tirol

Wie mijn reisblog volgt, zag daar tot nu toe vooral wandelingen passeren. Ja. Als je in de Alpen bent, kan je bijna niet anders, wel? Vooraf had ik erg veel schrik: het was nog maar twee maanden na mijn passage door de oranje zone en ik was nog keihard bezig met een goed evenwicht te vinden op het werk, maar ook thuis, want in de tuin was het hoogseizoen dus dat betekende kilo’s bonen en tomaten en courgettes verwerken en kruiwagens vol onkruid wieden, en ik was kortom vooral erg moe na mijn eerste twee maanden terug ‘on the job’. Ging ik dat wel aankunnen, zo elke dag de bergen intrekken? En meer nog: ging ik het wel aankunnen om dat níet te doen?

zomervakantie in Zuid-Tirol

Op vakantie na een burn-out

De topografische kaart – mijn steun en toeverlaat tijdens dat soort vakanties – werd erbij gehaald, het internet afgesurft op zoek naar alle mogelijkheden in ons schattige bergdorpje Sulden en uiteindelijk besloten we er toch maar voor te gaan: desnoods namen we één van de liftjes de berg op, of bezochten we het museum over bergen dat zich in het dorp bevond, of bleven we wat langer op een terrasje plakken, en er waren ook nog stadjes zoals Merano en Bolzano die we konden bezoeken. Mogelijkheden genoeg.

In de bergen

En toen reden we – na een tussenstop met overnachting in het Duitse Stuttgart en het doorsteken van Oostenrijk – het Suldental in. Amai. Wauw. Die bergen. Ons huisje bevond zich praktisch helemaal aan het einde van het dal, ons balkon ook helemaal naar het einde van het dal gericht, zodat ik ’s morgens bij het opentrekken van de gordijnen altijd direct hun toppen zag, wel wat anders dan onze steenweg thuis, ahum. Het was alsof er een zwaar gewicht van mijn schouders gleed. Ik was thuis.

We verbleven tien dagen in Solda. Nu kan je er heel wat wandelen, en omdat we negen dagen goed weer hadden, hebben we er flink van kunnen profiteren en bijna elke dag de bergschoenen kunnen aantrekken. Maar na die negen dagen hadden we het er wel gezien en was geen enkel boven-de-boomgrens wandelpad nog onontdekt. Tijd om voornoemde stadjes te bezoeken hadden we evenwel niet meer, maar dat vonden we geen van beiden erg. Veel liever buiten in de bergen genieten van de natuur dan twee uur (enkele rit) in de auto zitten naar een ongetwijfeld drukke stad…

zomervakantie in Zuid-Tirol

Geen zorgen voor morgen

In de plaatselijke supermarkt was het aanbod groenten zo beperkt – ik was blij dat ik nog snel een kool en een courgette had meegesnaaid uit den hof – dat ook het aantal gerechten dat we konden klaarmaken, gering was en we dus regelmatig in het restaurant van de buren gingen eten: een schnitzelke, een amaretto’ke, meer moet dat niet zijn. Elke avond boog ik me over mijn stafkaart om de wandeling voor de volgende dag te kiezen. En dat was het. Meer hoofdbrekers waren er niet.

Uitrusten

Het codewoord voor deze vakantie? Uitrusten. Ondanks alle kilometers en hoogtemeters die we aflegden, was er voldoende tijd voor ontspanning en platliggen in mijn terrasstoel. We vertrokken meestal rond een uur of 9-10 ’s morgens voor de tocht van die dag, en waren dan vroeg na de middag terug rond 15-16u. De avonden bracht ik al lezend door, hoewel ik toen nog verslaafd was aan Extreme Weight Loss en ik durfde daar heel wat van te kijken wanneer de wifi het toestond.
Tussen het wandelen door waren er twee rustdagen: op de ene reden we met de auto de Stelviopas op en wandelden daar een klein uurtje rond (in de regen), op de tweede deden we absoluut niks, behalve eens naar het dorpscentrum gaan voor een terrasje en boodschappen. Het was ook nodig want mijn lijf had wat rust nodig. En kijk, ik luisterde! (Want normaal, op bergvakantie, moet er elke dag dat het goed weer is worden gewandeld; het onderste uit de kan worden gehaald. Ik ben dan zo ongedurig dat ik niet binnen kán blijven zitten.)
Ook op onze laatste dag voerden we weinig uit: voorzichtig gaan joggen langs de rivier, op ons gemak inpakken, nog eens naar het dorpje… zodat we uitgerust aan de terugreis konden beginnen.

zomervakantie in Zuid-Tirol

De cijfertjes

  • 100 km gewandeld (met de langste wandeling 17,9 km)
  • 6000 hm geklommen en gedaald (met de zwaarste wandelingen 1100-1200 hoogtemeters)
  • 4 boeken gelezen (waarvan eentje met 850 bladzijden)
  • en ik wilde ook mijn aantal uren slaap meegeven, maar ik deed mijn Fitbit toen ’s nachts uit. Het zal alleszins een pak meer geweest zijn dan de voorgaande weken.

Conclusie

Doe mij maar meer van dit soort vakanties. Graag snel. Nu, anders? Adios amigos, ik spring in mijn vliegmachien richting Alpen!

8 Comments

  1. Kom maar af! :-) (serieus he: ik verhuis morgen en vanaf dan heb ik een eigen appartement met twee extra matrassen, dus zowel jullie alleen als met mij erbij is opnieuw mogelijk. Ge zit in Winterthur ietske verder van de bergen, maar nog altijd dicht genoeg voor toffe daguitstappen + citytripke Zürich + dagske Bodensee… De “bon” geldt dus opnieuw ;-) )

    Supergoed dat je daar in de bergen naar je lichaam geluisterd hebt! En ziet hoeveel ge uiteindelijk allemaal bij elkaar gewandeld hebt!

    1. Leen

      Moest ik nu nog verlof hebben… Ja graag :) Hoewel tussen kerst en nieuw heb ik drie dagen ma bon da’s nogal onnozel :-D Onze zomervakantie ligt nog altijd niet vast, al lijkt het erop dat we eerder een lente- of herfstvakantie gaan nemen van drie weken ineens, dus ik weet niet of ik in 2018 zelfs maar in de Alpen ga raken!! (klein paniekske)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *