Zomer in de moestuin

Het is september. Ik zou zelfs durven zeggen: het is herfst, maar men blijft natuurlijk hopen op een lange, warme nazomer. Je weet nooit. In de tuin is het erg duidelijk dat het seizoen op z’n einde loopt, met de pompoenen die liggen te rijpen en plekken die vrijkomen en die ik niet meer ga opvullen, want na oktober is het deuren toe voor mij en gaan de tuin en ik in een welverdiende winterrust.

Er waren beestjes.

Natuurlijk waren die er. De slakken kon ik grotendeels negeren, want toen die zich op mijn tomaten stortten, waren die al reddeloos verloren. Ik had me erop voorzien dat de helft van mijn kolen rechtstreeks naar hen en hun beste vriendjes de rupsen zouden gaan, dus toen ik toch heel wat spits- en bloemkool heb kunnen oogsten, was ik zo fier als een gieter.

samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk

Er was de mol, die zijn gangen groef maar het verder rustig hield tenzij ik een molshoop durfde plat te strijken want dan was die er de volgende dag opnieuw. Ik liet zijn huis dan verder maar met rust; oogst verloor ik er toch niet aan. Muizen, dan: onder wat er restte van de knolselder vond ik een net gangetje, regelrecht naar al het lekkers, ja die beesten gaan echt recht op hun doel af. Sprinkhanen, die blijken verzot op bonenblaadjes. Bladluizen waren er dit jaar verrassend weinig; misschien hielpen die goudsbloemen dan toch om de mieren op afstand te houden? De paar die er toch doorheen kwamen, moesten het opnemen tegen lieveheerstbeestjes.

samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk

Bijtjes, hommels, vlinders… De tuin is een beestjesparadijs!

Er was oogst.

Heel veel oogst. Ik hou alle grammetjes minutieus bij in mijn tuinschriftje en als het seizoen voorbij is, zal ik u de cijfers met veel plezier meedelen. Want: cijfertjes! Tot die tijd zult u het moeten doen met onderstaande beelden. Al kan ik nu al verklappen dat de grote winnaar ongetwijfeld de gele-courgetteplant zal zijn.

samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluksamentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk

samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk

Er was het tomatendrama.

Op twee weken tijd waren alle planten dood. Aardappelziekte, denk ik, als gevolg van de regen die drie weken aanhield. De planten werden zwart, de tomaten rot. Ik kon nog een deel redden, maar het meeste moest ik in emmers naar de mesthoop dragen. In mijn hoofd zitten er al grootse plannen voor een tomatenafdakbouwselding voor volgend seizoen, dus niet wanhopen!samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk

Er was de tuin zelf.
samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk
De bonen, pompoenen en tomaten begin juli.
samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk
De bonen en pompoenen en intussen verwijderde tomaten begin september.

Mijn kleine paradijs.
Mijn wildernis. Want nog geen week in het oogstseizoen had ik de boel al niet meer onder controle. Op den duur sleepte ik mij naar de tuin. Werd het moeten, in plaats van plezier en rust halen uit. Het onkruid moest vechten voor een plekje met de pompoenplanten, er waren zoveel courgettes dat ik een tweede diepvries moest kopen, op zondagen puilde mijn ijskast uit van de vers geoogste groenten en kreeg ik meer dan eens een paniekaanval bij de gedachte aan de berg werk die op me te lag wachten terwijl ik alleen maar in een hoekje van de zetel wou wegkruipen…

samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk
De kolen, bieten en groene courgette eind juli.
samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk
De zonnebloemen, bieten, groene courgette en intussen verwijderde kolen begin september.

Maar het was het waard. Is het waard, want ik kwam zonet nog thuis met een emmer vol bonen, droogbonen en erwten, een zak pompoenen en courgetten, en paprika’s die maar niet rood willen worden. En weet ge wat? Ik kan het loslaten. Meer nog: I’m loving it.
Behalve tomaten (sadly) en af en toe sla (want sla proberen te kweken in dat door slakken geïnfecteerde stuk miserie is ongelooflijk onnozel dus ik doe geeneens moeite) heb ik van de hele zomer geen groenten gekocht. Ondanks de burn-out. Ondanks het vechten tegen de vermoeidheid en de drang om naar het frietkot te rennen. (Het hielp dat in juli het frietkot werd overgenomen en de nieuwe eigenaars van handgesneden verse frietjes overgingen naar diepvriesboecht, ik bedoel, bahhh.) Ik heb het gehaald. En ik ben daar trots op. Ook al kijk ik keihard uit naar weekends in mijne zetel in plaats van tussen de spinnen doorbrengen. Eerlijk, ja. En toch. Ziet eens hoe schoon, op een vroege zondagochtend begin deze maand na alweer een slapeloze nacht. Deze tuin betekent zoveel voor mij.

samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk samentuin, volkstuin, moestuin, ecologisch tuinieren, moestuingeluk

En als ze nu nog allemaal van mijn pompoenen afblijven, kan ik het seizoen met een goed gevoel afsluiten.

Hoe gaat-ie in uw moestuin?

 

12 Comments

  1. Wow, wow, wow! Die foto’s zijn ook zo mooi, en zo’n gigantische opbrengsten!
    Ik ben superhard benieuwd naar die cijfertjes, en ook benieuwd of je hebt bijgehouden hoeveel uren je in de tuin hebt gewerkt?
    Alles ziet er ook zo netjes uit, ik durf nu geen foto meer delen van onze moestuin, ’t is echt erg gesteld met het onkruid… :-)
    Vandaag trouwens de eerste pompoen geoogst. Eindelijk, mijn maandenlange geduld wordt beloond!

    1. Leen

      Oei, het aantal uren, geeeen idee. In mei en juni meermaals per week (om te zaaien, te gieten, te planten, nog meer te gieten, onkruid te wieden,..), vanaf juli nog twee keer per week een paar uur en sinds augustus één keer per week (en dan vooral om te oogsten, laat dat onkruid maar doen). Zeg en ik heb ook veeel onkruid hoor, valt misschien niet zo op op de foto’s :-D

  2. Oh wat gaaf! Jammer van de tomaten. Mijn vader heeft dat elk jaar, dus ik begin er niet eens aan (het schijnt trouwens enigszins te helpen, als de toppen geïnfecteerd zijn, om die eraf te knippen en de tomaten te laten rijpen aan alleen de stengel). Wel heb ik sinds een week of 6 een klein moestuintje met bonen en peulen. Ik hoop dat het weer nog een beetje beter wordt zodat ik binnenkort een klein oogstje heb!

    1. Leen

      Da’s ook niet erg bemoedigend, dat hij dat elk jaar heeft :-) Bonen zijn nog redelijk makkelijk om te kweken, hoewel ze het dit jaar iets minder goed deden (ik vermoed door de droogte eerst, en daarna door de warmte).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *