Waarom ik stiekem veganist wil worden

Er zijn het afgelopen jaar verschillende schokkende beelden te zien geweest in de media over de soms gruwelijke toestanden in slachthuizen. Ik heb altijd heel bewust – en u waarschijnlijk ook – het bekijken van die filmpjes vermeden. Want door ze niet te zien, gebeurde het ook niet echt; ofte de kop-in-‘t-zand-methode. Laat mij maar lekker verder mijn biefstukske eten, een ander moet het maar gaan oplossen. Zoiets.

Maar toen er in september een clandestien gemaakte video uit een slachthuis van Tielt werd gepubliceerd, dacht ik: “Leen kind, ge wéét dat er foute dingen gebeuren met het gemiddeld stukje vlees op uw bord. Sluit er uw ogen niet voor en check eens out waar daar nu echt aan de hand is.” Dus ik keek:

Voor de gevoelige zieltjes die liever niet kijken, alle begrip. In het filmpje zie je hoe weerbarstige koeien geslagen worden en elektrische schokken krijgen toegediend op plaatsen waar u of ik dat ook niet zouden willen, om hen vooruit te doen lopen richting slachtbank. Op de achtergrond constant angstig geloei en even later zie je waarom: de verdoving gebeurt niet altijd even grondig en zo worden verschillende koeien half verdoofd opgetakeld om de keel opengesneden te worden, hun doodsangst echoënd tussen de betonnen muren.

Ik heb tranen met tuiten gehuild. Ik weet wel dat het er niet in ieder slachthuis zo aan toegaat – enfin, dat hoop ik toch – maar zovéél miserie alleen zodat ik mijn tomatensaus met gehakt kan opvullen? Als je een mens niet zo mag behandelen, waarom een dier dan wél? De daaropvolgende dagen kreeg ik geen hap vlees meer naar binnen; zelfs op restaurant koos ik voor het onbekende van een vegetarische menu.

Enkele weken later zag ik de reportage van Cathérine Moerkerke over haar undercover actie met Animal Rights. (Je kan de uitzending spijtig genoeg niet meer online bekijken.) De organisatie dringt onder andere binnen in een kippenkwekerij waar de kippen in complete duisternis proberen te overleven; ze zitten op leggers van een paar verdiepingen hoog en hebben zo weinig ruimte dat ze elkaar vertrappelen, plat duwen en kaal plukken.
Ik was compleet gedegouteerd. Door mezelf en door de maatschappij waarin wij leven die dit mogelijk en zelfs nodig maakt.

deeleenkoe.be

De actie Easy Vegan kwam dan ook als geroepen en maakte me nog enthousiaster om zonder dierlijke producten te koken. Ook nadien was ik terug gemotiveerd om onze weekmenu voor minstens de helft vegetarisch te houden – want het lief heeft wel moeite met mijn ‘speciaal gedoe’ dus moet ik de kerk in het midden houden. Wanneer ik vlees klaarmaak, gebruik ik enkel en alleen dat van deeleenkoe.be. Die dieren hebben een goed leven gehad in de open lucht én worden gegarandeerd verdoofd geslacht. Dat stelt mij een beetje gerust. Dit is mijn compromis tegen het dierenleed. Buitenshuis, wanneer ik niet voor een biologische of vegetarische optie kan gaan, ga ik ook niet moeilijk doen want ik weet hoe irritant al die verschillende eetvoorkeuren voor de gastheer en gastvrouw zijn. Ik ben niet graag ‘die moeilijke’. En voorlopig is het goed zo, voor mij.

Eet jij veel vlees en lig jij er wakker van waar het vandaan komt?

17 Comments

  1. Ik lig er vooral wakker van dat er nog steeds heel veel mensen zijn die vinden dat ze “gewoon” hun goedkope stukje vlees moeten kunnen eten, terwijl ze hun ogen sluiten voor dierenleed en de gevolgen voor onze planeet. Er is niets gewoons aan, vlees eten is ook een vorm van stelen van de armen. Voor de productie van vlees is immens veel landbouwgrond nodig. Dus voor mij is het niet meer dan normaal dat ik minstens 3x in de week vegetarisch eet (maar liefst vaker nog), en zo min mogelijk zuivel of eieren gebruik.

  2. Inge

    Bij mij is minder vlees eten er gekomen omdat ik mijn ogen niet meer wil sluiten voor de gevolgen voor onze planeet. Ik heb bijna mijn hele leven vlees gegeten die op de boerderij van mijn oom zijn opgegroeid (zeker vrije loop, goed verzorgd, reglementair geslacht, geen (onnodige) medicijnen). En toch vind ik geen vlees eten nog altijd een beter optie. Het blijft enorm veel energie kosten om deze dieren groot te brengen. Los van de afstand dat je vlees aflegt (lokaal kopen helpt toch ook).
    Voor mij redenen genoeg om zo vaak mogelijk (lees: ik thuis altijd, op een ander zo vaak mogelijk) vegetarisch te eten. Ik noem mezelf een flexitariër.

  3. Miss Ketchup

    Ik lig daar totaal niet van wakker. Moest ik trouwens geen vlees meer eten zou ik amper nog wel iets op men bord liggen hebben want ik eet bijna niets van groentjes… De reden waarom ik er niet wakker van lig is omdat het leven al zo kort is, morgen kan ik ongeneeslijk ziek worden of dood gaan… Of verongelukken of wat dan ook. Moet ik dat daarvoor allemaal laten? Ik leef van dag tot dag en geniet van elke dag en op eten ga je mij nooit zien snoeien…
    Ok het zijn dieren, maar het zijn dieren die speciaal gekweekt zijn voor consumptie. Maar zijn dieren in dierentuinen zo veel beter af? Ik denk het niet… Dieren in een circus? En ga zo maar verder…
    En zo kan je nog eindeloos verder gaan over keiveel onderwerpen bv goedkope kledij die gemaakt wordt door kinderen in verre landen die er amper iets voor krijgen, wat in mijn ogen ook een vorm van mishandeling is…, moesten we het allemaal weten hoe het allemaal verloopt ik denk dat er veel ziek zouden van worden…

    1. Leen

      Als iedereen zo zou denken als jij (en helaas is dat nog altijd de meerderheid) dan zou het met onze wereldbol gedaan zijn binnen een paar honderd jaar. Dat is gewoon hoe de zaken er nu voor staan. Wil je niet dat er voor je kinderen en kleinkinderen enzovoorts nog iets overblijft? Zelfs overschakelen op biologisch vlees kan al helpen. Ik zeg niet dat je moet snoeien he :-) “Ge moet just niks”, is mijn leuze. Ik geloof – en misschien is dat naïef – dat alle kleine beetjes, ja hoe klein ook, helpen. En mijn klein beetje is momenteel een aantal dagen per week vegetarisch eten, en mijn groentetuin ecologisch houden. Dan heb ik tenminste niet het gevoel van te moeten toekijken hoe wij, de mens, alles naar de verdoemenis aan ’t helpen zijn.

      1. Miss Ketchup

        Nope op dat vlak ben ik heel egoïstisch. Ik zal er zelf binnen honderden jaren niet meer zijn dus waarom me daar nu druk in maken? Er is zo veel meer dat onze planeet kapot maakt dan dit en als je daar allemaal moet gaan opletten dan gaan we beter terug gaan leven zoals in de oertijd… Al die pc’s, laptops, gsm’s, ipads, tv’s, technische andere snufjes dat brengt ook allemaal schade aan de planeet… Al het plastiek waar alles in verpakt is ook… Maar we zijn allemaal zo verwend dat we niet meer zonder kunnen. De maatschappij heeft ons nu eenmaal zo gemaakt. Als je niet zonder het ene kunt, da moet je ook het andere niet afschaffen om je eigen geweten te sussen. Dan moet je consequent zijn en in alles doorzetten als je dan toch de planeet wil helpen redden…
        Ik was eens reclame in de bussen aan het steken met de auto van deur tot deur met de kids mee omdat het ni anders kon en er was een madammeke en die begon met haar hoofd te schudden en sprak mij aan: kan je dat niet met de fiets doen of te voet doen (ik was toen trouwens ook nog eens zwanger dus was al zwaar genoeg zo), denk toch eens aan het milieu… Hoe schijnheilig dat da was van da mens want haar kleren waren ni van de goedkoopste, haar jas en haar chacosse was zeer zeker van één of ander dier die mss wel met uitsterven bedreigt was…

        1. Leen

          Dat madammeke had wel lef zeg :-D Je moet een ander nooit be/veroordelen als je de achtergrond niet kent. Niemand mag toch verwachten van u dat je drie kinderen achterop uw fiets zet he? Enfin. Live and let live.

  4. Ik ben al jaren vegetariër (ik ben de tel kwijt :-) ) om ethische redenen. Maar ik ben niet 100% consequent, want ik check niet altijd of er gelatine in eten zit en ik ga wekelijks frieten halen in de frituur en ik vrees dat die in (dierlijk) vet bakken (nooit nagevraagd). Dat wringt een beetje en wat nog meer wringt maar wat ik tegelijk heel moeilijk kan laten is het gebruik van zuivel (kaas vooral) en eieren (vooral dan eieren die verwerkt zijn in allerlei producten, voor het overige eet ik zelden eieren): melkkoeien en kippen worden zo mogelijk vaak nog slechter behandeld dan vleeskoeien. Ik “troost” mezelf dan maar met het feit dat ik door vegetariër te zijn toch al op de goede weg ben.

  5. Na het lezen van ‘dieren eten’ van Jonathan Safran Foer, een vijftal jaar geleden intussen, zijn we steeds vaker vegetarisch gaan koken. Nu we ‘op den buiten’ wonen, besef ik nog meer hoeveel dieren er in al die stallen dicht op elkaar leven zonder dat je ze ooit te zien krijgt. Gewoon omdat wij een stuk worst op ons bord willen en daar zo weinig mogelijk voor willen betalen… Dus wordt hier bijna altijd vegetarisch of veganistisch gekookt. Ook voor bezoek, en daar komen geen klachten over. Gewone melk werd vervangen door soya, eieren komen in hoofdzaak van bij de buren, … Kleine aanpassingen die het dierenleed ietwat inperken. Helemaal overschakelen naar veganisme zie ik hier niet meteen gebeuren. Omdat ik een hekel heb aan de woorden ‘nooit’ en ‘niet mogen’ en omdat ik heel graag uit eten ga. Een vega-burger of een vegetarische pasta kan je hier en daar wel krijgen, maar daarvoor ga ik niet op restaurant… Een kwaliteitsvol, origineel driegangenmenu in vegetarische of veganistisch versie? Sommige restaurants slagen er in, maar die adressen zijn schaars. Dus thuis doen we goed ons best, maar buiten (op restaurant, bij vrienden of familie…) permitteren we ons af en toe een uitschuiver. Gewoon doen waar je jezelf het best bij voelt, dat lijkt me de beste keuze. En die keuze is voor iedereen anders :)

  6. Ik eet al bijna 20 jaar geen vlees en ik zou het ook nooit meer binnen krijgen. Ik hoef die beelden niet te zien, ik kan er niet tegen en het maakt me enorm triest dat mensen zo weinig respect hebben voor dieren. Sinds kort eet ik weer vegan maar ik merk toch dat ik niet altijd de moeilijke durf te zijn op sociale activiteiten en dan eet ik gewoon vegetarisch.

  7. Ik hield altijd van veel vlees. Maar sinds ik op mijn eetpatroon let, merk ik dat ik mij zoveel fitter voel, of misschien moet ik zeggen, minder opgeblazen voel sinds ik minder vlees eet. Ook vind ik vegetarisch eten echt wel lekker, het is niet zo geitenwollensokken als ik dacht.

    Ik eet daarom minder vlees voor mijzelf, niet zo zeer voor de ethische gedachten.

    1. Leen

      Dat is inderdaad het imago van veganisme he, de geitenwollen sokken :-D Had ik ook. En inderdaad, naast dat het beter is voor de dieren, is het ook beter voor je gezondheid om het met mate te eten (zoals met alles eigenlijk).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *