Volg eens een les yoga

Begin dit jaar was ik vol enthousiasme en goede voornemens en schreef ik mij in voor een lessenreeks hatha yoga voor beginners. (Echt, die goede voornemens zijn toch wel ergens goed voor!) Ik was toen volop bezig met lopen en om die zware trainingen af te wisselen met iets rustigs, leek deze zeer lichte vorm van yoga me ideaal. Ontspanning en relaxatie, dat stond centraal in deze lessen.

Ik had toen niet kunnen vermoeden hoe hard ik dat nog ging nodig hebben, de maanden nadien.

yoga, puurder leven

Niets moet!

In maart werd ik door oververmoeidheid gedwongen te stoppen met lopen en in april kreeg ik het labeltje burn-out. De yogalessen, daarvoor sleepte ik me al eens uit de zetel. De stressklomp op mijn middenrif werd er zoveel minder van. Een uurtje 100% voor mezelf. Alleen maar luisteren naar de lesgeefster die met haar kalme stem instructies gaf. En bleef herhalen dat “je doet wat je kan”. Er was geen spiegel om te zien wat ik uitvoerde, de lesgeefster kwam niet langs om op de vingers te tikken, behalve wanneer ze zag dat er iemand moeilijkheden had, dan kwam ze fluisterend helpen of een alternatief voorstellen. De kaarshouding, ik ben daar geen krak in en sloeg die altijd over, maar dat was totaal geen probleem. Geen verplichtingen. U niet wringen in 100 bochten. Het niet exact volgens het boekje moeten doen.

Gewoon liggen op een matje, ademenen en ZIJN. Precies wat ik nodig had.

De eerste les was wat onwennig. Het oude trouwzaaltje in het voormalige gemeentehuis zat stampvol – aan het einde van het jaar was er misschien nog éénderde van die groep over. De strenge ex-burgemeesters aan de muren bekeken ons kritisch en dachten er waarschijnlijk het hunne van. Ik was doodsbang om alles verkeerd te doen en hield de lesgeefster en mijn buren nauwlettend in het oog. De les begon steeds met het zoemen van de bij – ik heb geen idee van de officiële yogabenamingen – en eindigde met de om-mantra. Vooral dat laatste was verrassend ontspannend: uw adem gewoon volledig laten gaan, samen met uw gedachten, zo leek het. Helemaal niet zweverig!

yoga, puurder leven

De lente vorderde, het werd buiten langer licht en ik had van op mijn vaste plekje zicht op de boom voor het raam en de blauwe lucht erachter. Ik werd kalmer. In yoga is er geen ‘juist doen’. Je volgt je gevoel, je brengt je lichaam tot waar het kan, niet tot waar het móet. Zo waren er best wel wat mensen met lichamelijke problemen, die zelfs de schijnbaar eenvoudigste oefeningen niet helemaal konden uitvoeren. En dat was prima zo. Het ging om ontspannen, niet om grenzen opzoeken – dat moet je in het dagdagelijkse leven al te veel.

Nog meer yoga?

Ik overweeg mij volgend schooljaar opnieuw in te schrijven, en opnieuw bij de beginners. (Ik heb heel wat lessen gemist van de reeks, vandaar.)
Nu de lessen stilliggen, probeer ik vaker voor het slapengaan dit filmpje te volgen: 10 minuten eenvoudige ‘bedtime’ yoga waar ik compleet zen van word. Ik heb nog een ander favoriet filmpje, ‘wake up’ yoga van dezelfde toffe mevrouw, voor als ik ’s morgens goesting heb om mijn dag goed te beginnen.

Doe jij wel eens aan yoga?

11 Comments

  1. Ik heb een 5-tal lessen yoga gevolgd en vind het leuk en vooral héél ontspannend maar ik blijf het toch moeilijk vinden dat ik niet alles kan meedoen. Vanaf dat de Body&Vision terug open is ga ik wel elke week naar de les gaan, dat neem ik mij toch voor.

    1. Leen

      Ik heb mij daar echt over gezet, ook omdat de soort yoga die ik volgde, niet zo gericht was op ‘presteren’ maar louter op ontspannen. Ik denk dat een andere vorm van yoga mij wel meer die druk zou opleggen.

  2. Ik denk er al zo lang aan om het eens te proberen, maar het komt er nooit van net omdat ik door mijn rug wel wat beperkingen heb en mijn lenige dagen ver achter mij liggen. Maar blijkbaar is dat geen probleem?

    1. Leen

      Awel neen. Tenzij ge voor de heavy stuff zoals Bikram yoga gaat :-) Probeer anders thuis eens wat uit, om te zien wat je kan. Die bedtime yoga van Brett Larkin is héél simpel, daar zitten basics in zoals child’s pose en de kathouding, als je die kan zonder problemen aan je rug dan zit je al goed. En in de hatha die ik volgde, zaten mensen die precies ook niet zoveel konden met hun rug, dat leek geen probleem, de lesgeefster liet hen dan zien wat zij wel konden doen in de plaats. Maar dat zal ook wel weer van les tot les en van lesgever tot lesgever afhangen.

  3. Evi

    Ik deed het vorige week voor de eerste keer in het kader van die Perfect? Blogchallenge en verschoot zelf van hoe fijn ik dat vond. Jouw tip over die 10 minuten filmpjes ga ik trouwens absoluut eens opzoeken en onthouden want Adriene haar video’s duren al snel 20 tot 40 minuten en die tijd heb ik bijlange niet altijd.

    1. Leen

      Ik dacht ook dat het niets voor mij was – dat het te zweverig zou zijn, of net heel erg moeilijk. Ik zal nooit een echt yogamens worden :-) maar het kan me wel ontspannen.

  4. Lijkt me idd iets voor u ! Als je je hoofd maar kan leegmaken, want dat is wat nu prioritair is. Ik deed ooit Tai chi, daar ontspande ik ook ontzettend van! Ik zeg altijd dat ik er opnieuw mee zal starten maar het komt er niet van.

  5. Check, een les heb ik al eens gevolgd, al was het een combinatie tai chi, pilates en yoga. Ook spierverstevigend dus. Maar in combinatie met mijn dansen kon ik dat niet elke elke week gaan doen. De echte rustige – zweverige? – vorm van yoga heb ik nog nooit gedaan. Ik ben ook eens gestart met Yoga met Adriane, maar na een kwartier was ik al zenuwachtig dat het niet vooruitging (te ongeduldig ^^). Misschien die 10 minuten filmpjes eens proberen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *