Vastendieet: het einde (en een nieuw begin)

Je weet: ik was vol goede voornemens toen ik met het vastendieet begon. Na wekenlang zoveel gesnoept geboeft te hebben dat ik geen chips meer kon zien, waren een frisse wind, nieuwe regels en een gezonde insteek heel hard nodig. En het werkte, ja eigenlijk wel: ik voelde me fitter, ook op de niet-vastendagen at ik minder shit (en vooral: had ik er minder behoefte aan) en ik viel een kleine kilogram af tijdens die vier weken.

puurderleven, zoektocht, healthy life, gezond leven
Schnitzelke, iemand?
Toen kwam onze vakantie.

Gezien we bijna elke dag intensief hebben gebergwandeld en ik al blij was dat ik überhaupt de berg op, en ook weer levend terug af raakte, besloot ik dat soort inspanningen niet op een lege maag te gaan proberen en het vasten te laten voor wat het was.
Eenmaal weer thuis kreeg ik last van het bekende uitstelgedrag: ja morgen… nee, mórgen… oké, morgen, ja echt! En voor ik het wist, was er een week voorbij. Ik kan mezelf er niet toe aanzetten om een dagje te gaan ‘hongeren’. Ik blijf honger een afschuwelijk gevoel vinden: ik ben dan zo grumpy en mijn tolerantiegrens ligt zo laag dat ik het niet meer durf te doen wanneer er andere mensen in de buurt zijn. Misschien dat ik nog wel eens zo’n dagje invoer tussendoor om te detoxen, om mijn lichaam zich te laten herstellen, om tot rust te komen, om van die (vr)eetdrang af te raken, maar niet meer elke week twee dagen.

puurderleven, zoektocht, healthy life, gezond leven
Moeten er nog courgetten zijn?
Back on track?

Intussen zijn de eetbuien niet meer van de lucht. Ik was nochtans goed bezig, voelde me stilletjesaan beter in mijn vel, en dan neem ik te veel hooi op mijn vork, word ik moe en die vermoeidheid met de daarbij horende frustraties moeten worden weggegeten. Er kwamen dus al veel chocolade en koekjes aan te pas. En frieten en pizza en ijs.

In de keuken is maar weinig motivatie te vinden: ik wil enfin moet zoveel mogelijk koken met groenten uit de tuin, hoewel ik ze ook aan de slakken en sprinkhanen en mieren zou kunnen overlaten, maar kom, ik heb er zo hard voor gewerkt en het geeft me nog steeds zoveel voldoening! Dat wil zeggen dat ik niet zomaar kan kiezen voor een bepaald gerecht, maar moet koken met wat er beschikbaar is. De courgetten komen mijn oren uit… Intussen is het aanbod stilletjesaan aan het uitbreiden met boontjes, tomaten, bieten, hier en daar een wortel en als ik mij haast nog een halve kool hier en een halve kool daar. Maar toch, ’t is niet omdat ge een moestuin hebt, dat groenten kopen in de winkel verboden is…

Er was het weekmenuplan, een fantastisch plan dat mij zo goed heeft geholpen, mij nog steeds helpt, maar ook daar is meer variatie nodig want we waren de opeenvolging van gerechtjes snel beu. Dringend tijd om wat nieuwe recepten uit te proberen, me dunkt! Ik heb nog een hele stapel kookboeken liggen, maar met cultuurcheques van het lief kocht ik mij er nog een aantal bij… Vervroegd verjaardagscadeautje voor mezelf.

puurderleven, zoektocht, healthy life, gezond leven

Doel voor de komende weken

Ik moet grenzen stellen voor mezelf, of we doen maar weer wat op. Dus ga ik doelen aanmaken. Regels, zo je wil. En we zullen zien hoe haalbaar ze zijn. Ik weet dat ik mezelf niet mag verbieden om helemaal niet meer te snoepen, want op een bepaald moment breek ik en dan voel ik me achteraf zo schuldig dat alle goede voornemens overboord worden gegooid “want ik heb het nu toch verpest”. Daarom wil ik me de eerstkomende tijd focussen op gezonde hoofdmaaltijden, en hopelijk verdwijnen de goestingskes dan gaandeweg.

* Mealprepping.
Ik kan het, ik ben er alleen te lui voor geworden. Zelf weer slaatjes en soepjes meenemen naar het werk, in plaats van broodjes en andere shizzle af te halen. Maximaal één keer per week een broodje of iets dergelijks halen en één keer per week boterhammetjes eten. Er zitten genoeg éénpersoonsporties soep en groenteschotels in de diepvries om een paar weken mee voort te kunnen, dus er zijn geen excuses.

* Maximaal één keer per week een ‘ongezonde’ avondmaaltijd eten.
Bijvoorbeeld frietjes, pizza, zelfgemaakte hamburger, zelfgemaakte pita, op restaurant…

*  Maximaal één keer per week een niet-fruitontbijt.
Ne koffiekoek bijvoorbeeld, of een boke met choco.

* Minstens veertig minuten per dag bewegen.
Wanneer ik met de fiets naar het werk ga, is dat twee keer twintig minuten. Wanneer ik de bus zou nemen, maak ik onder mijn lunchpauze een wandeling. En tuinieren telt natuurlijk ook mee; onkruid wieden zou tot sport verheven moeten worden.

Geef toe: dat klinkt toch niet als een dieet he? Zullen we er zo eens aan beginnen, en zien hoe ver we raken?

O ja: de winnaar!

Zoals in een vorig postje vermeld, kon je een exemplaar van Mijn 6:1 vastendieet winnen. Er waren slechts enkele inschrijvingen, en daaruit is Samaja als de winnaar naar voren gekomen! Je mag me een mailtje sturen met je adres en dan stuur ik het boek op!

puurderleven, zoektocht, healthy life, gezond leven

15 Comments

  1. Hetgeen jij je nu voorneemt, daar probeer ik ook naar te leven. Al eten we vaak boterhammen ’s morgens en bij de lunch. In de zomer neem ik vaak slaatjes of wraps mee, maar in de winter is het vooral brood. Het avondeten plannen vind ik nog steeds de beste manier om het gezond te houden. En een keer per week een zonde, moet zeker kunnen. Dat gezegd zijnde, ik ben nog steeds benieuwd naar dat 5:2 dieet, ik weet niet of ik dat ga kunnen. Maar aangezien ik het boek gewonnen heb, ga ik het alleszins eens proberen tijdens mijn verlof en zien waar we geraken :-). Joepie! Het is zowaar de eerste keer dat ik iets win in blogland :-)

  2. Het blijft een gedoe hhé, vechten om gezond te eten. Ik zit zelf ook in een struggle momenteel. Vandaag gaspacho gemaakt, ik kan daar de voormiddag mee doorkomen. Veel sterkte en wees niet te streng. Uzelf uithongeren heeft geen enkele zin.

  3. De termen “maximum” en “minimum” leggen een grote druk denk ik. Als je nu gewoon eens in alles een klein beetje mindert en meerdert. Een beetje minder (vr)eten, een beetje minder boterhammen, minder aardappelen, klein beetje meer wandelen, een klein beetje meer sporten. Dan moet je die doelen niet zo sterk afbakenen maar er een gewoonte van maken door minieme veranderingen waar je niet door ontgoocheld kan worden. Met de tijd zal je lichaam je dankbaar zijn, en dan volgt je weegschaal vanzelf-met tijd uiteraard-. En gaat het eens een dagje niet goed, dan doe je het de dag erna gewoon een klein beetje beter. Niets gewonnen op zo’n dag maar nu ook weer niet zo heel erg veel verloren? Of denk je er anders over?

  4. Evi

    Zo herkenbaar! Ik blijf het zelf ook erg moeilijk vinden om de juiste balans te vinden. Al helpen kookboeken zoals Easy Vegan met Julie wel om sneller voor gezonde dingen te kiezen. Niet al te streng zijn voor jezelf en stap voor stap kom je er wel.

  5. Voor mij is dat een evidentie, ik heb er ook niet altijd de fut voor maar ik eet geen suiker en veganistisch dus dan moet je wel altijd koken. Maar ik kan er meestal 2 dagen van eten :) Al eet ik ook één keer per week mijn bakje friet :)
    Succes met de doelstellingen!

    1. Leen

      Het frietkot bij ons is van eigenaars veranderd en sindsdien trekt het op niets meer dus dat kan ik al van het menu schrappen :p Suiker blijft heeeeel moeilijk voor mij om van af te blijven.

  6. Ik hou al lang vast aan 1 dag in de week mag het eens vettig zijn. Voor de rest kan ik het snoepen niet laten! Als ik dan eens een paar dagen oplet om gezond te eten heb ik last van heel erge koppijn. En met ons verlof in het vooruitzicht zal het nog moeilijker zijn om te letten op wat ik eet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *