Van 0 naar 5K: start to run na de burn-out

Dit postje is een lofzang op het lopen, en het verhaal van hoe ik zonet het eerste start to run schema heb afgerond. Ik ben stiekem ongelooflijk trots op waar ik al ben geraakt, maar nu mijn eerste grote doel angstaanjagend snel dichterbij komt, moet er nog hard worden gewerkt.

Eerder dit jaar

Begin 2017. Het jaar begon veelbelovend, want ik had net mijn eerste loopwedstrijd achter de rug en wilde volop trainen voor mijn eerste trailrun in januari. Het gebeurde steeds vaker dat ik na een looprondje twee, drie dagen enorm moe was. In februari gaf ik het lopen helemaal op, toen nog denkend dat het aan een vitamine B12-tekort lag.
In de maanden die volgden trok ik af en toe mijn loopschoenen nog eens aan, want ik kon het niet laten. Zelfs kort na de oranje zone moest ik het per se eens proberen. Maar de vermoeidheid bleef. En mijn jaloezie t.o.v. de joggers die ik overal, maar echt o-ve-ral zag, nam toe.

start to run 5K
Een jaar geleden; helaas, dat figuur heb ik nu niet meer.

Start to run 5K

Pas in augustus rijpte het Plan om die vermoeidheid te omzeilen: ik zou ’s avonds gaan lopen, dan kon ik vlak daarna mijn bed inkruipen. En het werkte. Ik begon weer met start to run, maar trager opbouwend, zoals ik het aanvoelde, en dat ging verrassend goed. Mijn lijf was nog niet vergeten hoe het moest lopen!

Op naar de trailrun

De trailrun die ik in januari had geannuleerd, zou deze winter al in december plaatsvinden. Dus in plaats van rustig op te bouwen op het tempo dat mijn lijf aangaf, besloot ik de uitdaging aan te gaan en op minder dan vier maanden tijd 9K en 110 hoogtemeters te gaan lopen. Ja. Zot zijn doet geen zeer, zeggen ze, maar lopen is en blijft een zware sport: door de schokken moeten je gewrichten tot drie keer je lichaamsgewicht kunnen opvangen. Tel daarbij mijn overgewicht – er zou wel een kilooke of vijf af mogen – en voor mij is lopen niet de gezondste vorm van beweging. Maar we zijn koppig. Want ik ben zot van lopen. Terwijl ik afzie, kan en moet ik aan niks anders denken. Het is al gebeurd dat ik met gigantisch veel stress aan een looprondje begon, om thuis te komen met een volledig ontspannen middenrif. Ik kan er mijn hoofd mee leegmaken. En er is geen beter gevoel ter wereld dan na het looprondje en een warme douche in de zetel te ploffen, compleet zen.

start to run 5K
Zo blij met waar wij wonen.

Wat er is veranderd

Twee dingen.
Vroeger ging ik altijd voor ’t werk lopen: ik stond om 5u30 op om voor dag en dauw de nodige kilometers af te raffelen. Niet moeilijk dat ge dan moe zijt nog voor de dag begonnen is. Het gebeurde wel eens dat ik van kantoor naar huis jogde, maar dan waren mijn benen altijd wat stijver van een dag zitten – om nog maar te zwijgen van de honger. Nu weet ik dat je met de nodige opwarming en de juiste eetplanning vér geraakt. Toen de avonden nog zomers lang waren ging ik het liefst rond 20u de deur uit, nu word ik door het donker gedwongen om voor 19u weer binnen te zijn. (Ik weet nog niet hoe ik dat ga aanpakken na het winteruur, wanneer het om 17u al donker is en ik mij als vrouw zal moeten beperken tot joggen in de straten van onze wijk en dat is afschuwelijk vreselijk saai.)
Ik loop niet meer ‘in combinatie met’. Als ik ga lopen, wijd ik er mijn hele avond aan. Ik prop het niet meer tussen activiteiten en plan het al zeker niet op een dag dat er andere fysieke inspanningen gebeuren (zoals tuinieren of wandelen). Zo zot ben ik niet meer. Luisteren naar het lijf en voldoende rusten achteraf. Dutjes for the win!

Running up that hill

Anders dan bij mijn vorige looppogingen ging ik nu meteen voor bergoptrainingen. De vlakke wegen in onze omgeving zijn allemaal asfalt en pokkesaai, punt. Ik wil in de natuur zijn. En als ik ooit aan 110 hoogtemeters wil geraken moet daarop ook getraind worden, want bergop/bergaf lopen is een totaal andere inspanning. Dus elke loopssessie begint bij voorkeur met het oplopen van de berg achter ons. Op 4K zit ik nu aan een hoogtemeterke of 60-70 dus perfect op schema voor de trailrun.

start to run 5K
Het enige bos vlakbij.

Het bos in!

De bedoeling van een trailrun is uiteraard dat het veel zwaarder is dan een gewone jogging, want je moet over smalle, slingerende bospaadjes lopen, over boomwortels en takken springen, uitschuiven in modder, bergop, bergaf… Niet om mee te lachen. Helaas ontbreekt het in mijn onmiddellijke omgeving aan dat soort paadjes, al heb ik gelukkig meer dan 50% van mijn looproute wel onverharde (voornamelijk veld-)wegen ter beschikking. Eens ik wat langere afstanden aankan, wil ik daarom graag op verplaatsing gaan lopen om ook op dit deel te kunnen trainen.
Mijn doel is immers niet alleen om de trailrun uit te lopen (wat al een uitdaging op zich is) maar ook om niet de laatste te zijn. Als voorlaatste finishen, daar zou ik héél blij mee zijn. 

Niet over rozen: de problemen onderweg

De problemen die ik al bij de vorige start to run ondervond, doken ook nu van in het begin op. Ik ben bovendien zo lui dat ik niet van die spierversterkende oefeningetjes wil doen tussendoor, tenzij het te laat is. Ja.

de voeten

Ik heb platvoeten en draag dus steunzolen, waarop mijn loopschoenen zijn afgestemd. Maar bij mijn rechtervoet heb ik altijd het gevoel dat hij ‘wegglijdt’ wanneer ik hem neerzet. Dat zorgt voor kramp in mijn voet en dat spreidt zich uit naar mijn onderbeen. Ik raapte uiteindelijk al mijn eurocentjes bij elkaar en ging naar het Runner’s Lab, waar ze met speciale loopmatten je voetafdruk dynamisch kunnen meten (daar waar je in gewone steunzolenwinkels moet stilstaan op een glasplaat) en je een volledig op maat gemaakte 3D-zool krijgt. Enfin koopt, want het is met 150 euro een duur en niet door de ziekenkas terugbetaald grapje. En dan moet je er nog nieuwe schoenen bij ook, ah ja. Work in progress.

de heupen

Aiaiai de heupen. En de rug, de oorzaak van alles. Vorige herfst maakte de kinesist al mijn L3-L4 ruggenwervel los en moest ik serieus wat moeite doen om de daardoor verharde pees in mijn heup terug soepel te krijgen, dus toen ik nu diezelfde pijn voelde terugkeren + lower back pain waar alle loopsites je voor waarschuwen, wist ik hoe laat het was en keerde ik schoorvoetend terug naar de kinesist. Een kraaksessie later was het probleem van de baan maar de rug moest daar wel efkes van bekomen maar wij zijn koppig en trainden verder met als gevolg dat ik nog twee weken pijn gehad heb en het blijft een feit dat ik op de één of andere manier mijn onderrug te veel ‘hol’ waardoor die wervels dus vast komen te zitten etc etc, dus nu moet ik daar heel erg op letten.

start to run 5K
Hoe vettiger, hoe prettiger.

Op naar de 10K! Sneller?

De eerste start to run moet je van 0 naar 5K brengen, maar er wordt op minuten ipv kilometers gefocust zodat als je de 30 minuten lopen aan één stuk hebt bereikt, het schema stopt. Ik weet niet hoe dat met u zit maar ik loop geen 10km/uur en al zeker niet met al die hoogtemeters dus ik zat aan net geen 4K op 30 minuten. Ja. Vanaf het tweede schema, dat je naar 10K moet brengen, wordt er plots wél over kilometers gesproken voor de intervaltrainings. Ik heb dus wederom aan het schema moeten sleutelen, ook om het zo te laten uitkomen dat ik op het moment van de trailrun effectief aan 9K zal zitten, wat nog ne nipte gaat worden, maar wat is het leven zonder uitdagingen? Dat ik daarvoor mijn sociaal leven op een lager pitje moet zetten – twee van de vijf weekavonden lopen, één avond yoga, één avond crashen in de zetel, dus nog één avond over voor een date – hoort erbij. Ik lééf nu voor die trailrun, al de rest moet wijken. En het is wel zo makkelijk om me maar op één ding te moeten focussen.

Wat is jouw grootste uitdaging momenteel? En wat vind jij van lopen?

12 Comments

  1. Eens we volgend jaar verhuist zijn hoop ik te kunnen starten met lopen. Ik doe het niet graag, ik vind het echt niet leuk… maar toch wil ik het nog een laatste kans geven. Het is zo gemakkelijk in te plannen, er kan in de wijk gelopen worden… ik moet het gewoon proberen!

    1. Leen

      Ik deed dat vroeger ook écht niet graag. Misschien omdat ik toen vooral op asfalt liep… in het bos is 1000x leuker, ik kan nu echt niet meer zonder… Doe vooral een sport die je graag doet, dat hou je makkelijker vol!

  2. Lopen is niet mijn sport, ik heb een te zwakke rug daarvoor. Ik ben eerder aan alles wat met dansen te maken heeft zoals zumba en hip hop. Daar kan ik mijn hoofd helemaal leeg mee maken. Overigens vind ik het wel jammer van dat lopen, zo kan je terwijl ook in de buitenlucht zijn en dat mis ik wel.

  3. Evi

    Wat knap zeg dat je dat doet! Een trailtrun heb ik nog niet gedaan, weet ook niet goed of me dat zo ligt. Maar joggen daar ben ik wel grote fan van :-) Ik probeer soms ’s ochtends vroeg te gaan joggen om 5u maar merk dat ik dan die avond om 9u pietdood ben. Dus probeer nu wat te switchen en ook af en toe ’s avonds te gaan maar dan wel hier in de buurt want zo als vrouw alleen in het donker in het bos lijkt me niet meteen aangewezen te zijn. Ik ben me nu wel al de hele tijd aan het afvragen waar jij loopt want die foto’s in de natuur komen me bekend voor :-)

    1. Leen

      Ik loop in de buurt van Leuven… :-) :-) Awel da’s ook mijn probleem. Vandaag zo met het winteruur was het al donker om 18u, ja dan ga ik na ’t werk ook niet meer het bos in… Zo jammer want als ik een man was zou ik dat gewoon doen… En in onze wijk lopen is zo vreselijk saai! (Ze is ook niet zo groot…)

  4. Lopen? Aheum, ik heb het gedaan twee jaar geleden, het blokje om gelopen. Nu moet ik me concentreren op mijn 2.5 uur werken op een dag. Lopen zal ik nooit meer kunnen. Maar gelukkig mis ik het ook niet! opletten dat je je niet overdoet hoor! Want je vergeet alweer dat die trailrun, niet persé moet. Je wilt het, maar het “moet ” niet! Maar als dat je blij maakt , wens ik je heel veel succes!

    1. Leen

      Ik weet dat het niet moet… en ik besef dat ik redelijk veel druk leg op mezelf, zelfs een beetje ‘geobsedeerd’ geraakt ben… maar lopen geeft mij tegelijk zoveel voldoening en rust dat ik het niet wil missen… Maar ik weet dat ik moet oppassen, ik ben mijn fysieke grens de voorbije twee weken weer een paar keer gepasseerd en da’s gevaarlijk!

  5. Ooit wil ik ook 5 km kunnen lopen. Ik zat aan les 6 van start to run maar ik kreeg/krijg het niet gecombineerd met de opleiding en alle andere ‘rompslomp’. Ik mis het wel en kijk er naar uit om er opnieuw mee te beginnen.

    1. Leen

      Het leven is all about prioriteiten stellen. Om te kunnen lopen heb ik al de rest moeten laten vallen. Terwijl ik vroeger alles tegelijk wou doen, maar dat kan nu eenmaal niet. En ik weet niet hoe lang ik dat ga volhouden hoor :)

  6. Keigoed bezig! Ik duim dat die trailrun lukt; dat is zo tof om te doen (ale, afzien ook zenne, maar tot nu toe maakte de schoonheid en de uitdagingen van het parcours dat bij mij altijd weer goed :-) Welke ga je doen? En euh, als het lukt, verwacht ik je volgend jaar in september hier voor een run van 15km, deal? ;-)

    Wat dat ’s avonds niet meer in het bos kunnen lopen betreft: kan dat echt niet? Ik trek evengoed de bossen in, donker of niet… Weliswaar met een koplampje (t.t.z. ik durf qua gevaar even goed lopen zonder, maar sinds ik al eens mijn voet omsloeg in een put die ik niet gezien had, ben ik er toch iets voorzichtiger mee :-) ), maar dat lukt evengoed. In België deed ik dat ook en ik heb eigenlijk nooit problemen gehad (én: het is zo heerlijk rustig dan). Loopt je lief`? Want misschien kunnen jullie dan eens een paar keer samen ’s avonds lopen, zodat je de route eens kan verkennen, zonder schrik te moeten hebben?

    1. Leen

      Ik ga de Meerdaelwoudtrail doen, de kortste afstand weliswaar. Ik wil héél graag eens in de bergen lopen maar over de hoogtemeters moeten we het toch eerst eens hebben dan :-D Ik voel me gewoon niet veilig in het donker. Wie weet wie of wat er op de loer ligt? Het lief loopt heel af en toe maar nooit met mij samen want ik ga te traag voor hem.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *