September in de moestuin

September is één van mijn favoriete maanden van het jaar: het kan nog zomers warm zijn, er is nog veel zon, we nemen altijd een beetje vakantie, en middenin dit alles kan ik mijn verjaardag vieren. In de moestuin nadert het einde van het zomerseizoen en dat is mijn excuus om feitelijk geen poot meer uit te steken. Onkruid? Laat dat maar lekker woekeren, dat gaat van de winter wel dood (maar niet voordat ze een bulk aan zaadjes in mijn plantgrond hebben uitgestort natuurlijk). Radijzen? Waarom heb ik die in godsnaam gezaaid; eigenlijk eet ik die niet zo heel erg graag dus laat maar groeien, leuk voor de muizen en slakken.

Een wildernis dus, al is het voorste deel van de foto hieronder een gemeenschappelijk deel dat niet werd onderhouden en dan overwoekert met Oost-Indische kers en als je goed kijkt staat er ook nog rabarber tussen.

ecologisch tuinieren

ecologisch tuinieren

De courgetteplanten gingen uit want die was ik na twee maanden elke week minstens drie keer op het menu grondig beu gegeten. De paprika’s werden allemaal geoogst want degene die dan eindelijk rood begonnen te kleuren, begonnen ineens ook te rotten, want ja, net als tomaten kunnen deze groenten niet zo erg goed tegen regen. De diepvries zit nu zo goed als vol en zo gaan we van de winter nog veel kunnen smullen van mijn zelfgekweekte groentjes.

ecologisch tuinieren

ecologisch tuinieren

Ik oogstte geleidelijk aan mijn pompoenen; elke week nam ik er een stuk of vier mee, zoveel kilo’s als ik met mijn fietsje de berg op kon duwen naar huis. Te vroeg misschien (want hun steeltje was nog niet bruin), maar liever thuis nog wat verder laten rijpen dan elke keer doodsbang te zijn dat de dieven langskomen… Er werd al één keer soep gemaakt, van een pompoen uit de gemeenschappelijke tuin, die waren erg vroeg rijp dit jaar.

ecologisch tuinieren

De butternutjes ofte flespompoenen, eerst de kleinste en dan de grootste van de hoop:

ecologisch tuinieren

ecologisch tuinieren

De spaghettipompoenen, ook de kleinste en de grootste van de bende:

ecologisch tuinieren

ecologisch tuinieren

Droogbonen zijn er ook nog met hopen, ze nemen mijn living over en het is mij nog niet geheel duidelijk of je die na het drogen (wat ettelijke weken duurt) nu echt moet invriezen, om ze daarna nóg eens een paar weken te laten drogen? Hmmm. Wel superlekker in vegetarische stoofpotjes en chili con carne, trouwens!

ecologisch tuinieren

ecologisch tuinieren

Eindelijk waren er erwtjes, maar de planten begonnen even snel weer te beschimmelen en af te sterven, maar kom, ik heb er toch handenvol kunnen gebruiken in stoofpotjes en slaatjes. De ananaskers, die héél veel tijd nodig heeft om te groeien en daarna te rijpen, produceerde eindelijk twee rijpe oranje vruchtjes. Ik heb ook nog ergens een paar kolen zitten (witte en rode) maar zonder enige bescherming; de spruitkolen zijn nu al een rupsenbuffet dus ik vermoed dat er niet veel kool meer op mijn bord gaat belanden.

IMG_20170922_114355

ecologisch tuinieren

ecologisch tuinieren

Wat er nu nog moet gebeuren, is dringend look en ajuinen poten, dode planten verwijderen en beginnen met het aanleggen van het bladerdekentje voor de winter. Een volgende keer zal ik u meer vertellen over de oogst, met cijfertjes en grafiekjes enzo.

Hoe is het met uw moestuin?

9 Comments

  1. Oh, heerlijk dat je een diepvries vol eigen groentjes hebt! Ik duim dat er toch nog een paar kolen de rupsen overleven :-)
    En die droogbonen, geen idee wat betreft invriezen/drogen, maar die zet ik alleszins op mijn lijstje voor mijn volgende moestuin, keigoed idee!

    1. Leen

      Doen! Al is het maar voor de kleurenpracht :-) Hou er wel rekening mee dat zo’n plant redelijk wat plaats inneemt, en daar ook drie-vier maanden staat zonder een al te grote opbrengst (tgo gewone bonen bv waar je lange tijd van kan blijven oogsten).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *