Op weg naar een vegan levensstijl #1 – Het knaagt

Wie hier al een tijdje meeleest, weet dat ik al even lang probeer om minder vlees te eten en dat onze weekmenu in goede tijden 50% vegetarisch is. Mijn ontbijtjes waren (met havermoutpap van havermelk) al plantaardig, en heel af en toe onze avondmaaltijden ook. Ik was daar min of meer content mee maar ergens is het beginnen knagen en dat knagen dat klinkt steeds harder.

De triggers

  • De film What the Health kijken, ware propaganda voor een veganistisch leven. Alles met dieren is SLECHT en o ja die hartmedicatie mag je na twee weken plantaardig eten al over de haag gooien mensen, waar wacht ge nog op? Enfin, verder wel een interessante documentaire.
  • Beelden van dierenmishandeling in Belgische slachthuizen.
  • De Instagram-account van plantaardiger.nl die al eens iets post over dierenleed zonder opdringerig te zijn. Ze informeert en vooral inspireert haar volgers en I like that.
  • De reportage van Over eten over veganisme waarover ik hier al schreef.
  • Geiten die praktisch onder het raam van onze hotelkamer in Kathmandu werden geslacht, onverdoofd en dat dagen aan een stuk voor één of ander festival.
  • Het boek De vegarevolutie waarin ik nog meer las over de slachting van dieren, om mottig van te worden, en dat tegelijk veel info bevat over vitamines en waar je ze uit kan halen in een plantaardige levenswijze.

Dus dan begint het te malen.

Is het echt nodig dat er voor mij zoveel kippen, hanen, koeien, kalfjes, varkens, schapen, lammetjes, geiten… worden gedood of net in leven gehouden voor hun melk?
Nee.

Maar ik eet het wel graag: kaasfondue, geitenkaas met honing, gemalen kaas bij de spaghetti, Chaumes, Fagotin, blauwe kaas (ook al krijg ik er buikpijn van), …
En wat met Côte d’Or melkchocola, de enige chocola die ik écht graag eet en waar ik zelfs niet zonder kan? En Twix, omygod Twix! Ben & Jerry’s – ik weet dat ze al een paar plantaardige smaken hebben maar het is NIET hetzelfde, damn damn damn. Verschillende chipssmaken – ik zal eens naar Lays mailen om te zeggen dat ze dringend hun recepten moeten aanpassen want dat ze anders hun omzet gaan zien dalen als ik moet stoppen met het eten van de beste chips aller tijden zijnde Classic Burger.

En dan is er nog vlees. Het allermoeilijkste om te schrappen in ons huishouden want zover zal ik het lief nooit krijgen. Thuis maak ik tegenwoordig enkel nog het vlees van deeleenkoe.be klaar, vlees waarvan ik toch min of meer weet waar het vandaan komt (al kunnen ze ons wijsmaken wat ze willen natuurlijk met idyllische foto’s op social media van schattige varkens die macaroni krijgen bij het ontbijt).
Op restaurant kies ik steeds vaker een vegetarisch alternatief – vegan is nog te moeilijk voor velen – wat begonnen is omdat het vlees daar in 99% van de gevallen bijlange niet zo lekker is als dat van deeleenkoe.be (wij zijn snobs ja).

Dus van de ene dag op de andere vegan worden? Ik denk het niet.

Ik ben in de juiste richting bezig. Wat ik nu al doe voor een plantaardiger eetpatroon:
* 50% van de weekmenu’s zijn vegetarisch
* bijna geen vlees op restaurant (vis wel af en toe)
* vegetarisch koken als er mensen komen eten
* geen vlees uit de supermarkt (behalve soms spek, ik geef het toe)
* geen melk of yoghurt

Dat is al meer dan de gemiddelde Belg/persoon in mijn nabije omgeving, zeg ik u, dus ik ben goed bezig, ja, maar mijn geweten pusht mij om verder te gaan. Daarom ben ik aan het nadenken hoe ik mijn eetpatroon nog kan verbeteren, zonder het al te moeilijk te maken voor mezelf of mijn omgeving, en vooral zonder mezelf druk op te leggen want dat werkt averechts (zeker als het over eten gaat).

Wordt dus ongetwijfeld vervolgd….

Nam jij stappen in een plantaardige richting?

 

 

19 Comments

    1. Leen

      Volledig plantaardig gaan zie ik (nog) niet zitten. Het is gewoon te lastig. Maar wie weet is veganisme over een halve eeuw wel de norm :) Zelfs één plantaardige maaltijd op een hele week kan al een groot verschil maken.

  1. Je weet het al natuurlijk, maar inderdaad, ik probeer ook stappen te zetten. De ene keer al succesvoller dan de andere, zo was vorig jaar 75% van mijn (warme) maaltijden vegetarisch (en vlees bij ontbijt of lunch eet ik quasi nooit, dus dat percentage zal nog meer geweest zijn), maar zal dat dit jaar weer minder zijn. Ik moet nog eens natellen voor het exacte percentage, maar op de momenten van zwaarste vermoeidheid was ik al content als ik in de winkel geraakte om een lasagne te kopen, dus die maanden zal het zeker gene vette geweest zijn (behalve dan op gebied van calorieën, ahum).
    Tegelijk: wij doen inderdaad al inspanningen, wat meer is dan veel mensen (ook minder dan sommige anderen, maar dat negeer ik maar even ;-) ). En stapje per stapje komen we er wel. Helemaal vegan hoeft voor mij niet, maar je bewust worden van alternatieven en die zo vaak als mogelijk integreren in combinatie met af en toe kwaliteitsvol vlees (als in: van dieren die een zo kwaliteitsvol mogelijk leven gehad hebben), als iedereen zo zou eten, dan zou er zowel op gebied van klimaat als op gebied van omgang met dieren zoveel verbeteren (want minder dieren opeten = minder dieren opeengepropt in stallen = makkelijker om betere methodes in slachthuizen door te voeren, want veel minder te slachten).
    Het is niet makkelijk, maar alleen al het feit dat je er zo bewust mee bezig bent en veranderingen toepast, is een pluim waard!

    1. Leen

      Elke stap is een stap vooruit! Voor het milieu, voor de dieren en dus ook voor de mens. We doen het dus niet alleen voor onszelf, hoe altruïstisch zijn wij eigenlijk :) :)

  2. Ik eet al 17 (?) jaar geen vlees (dus ook geen vis) meer. Omdat ik voordien toch al niet al te veel vlees meer at, was die stap niet zo moeilijk en tegenwoordig is het nog eenvoudiger (groter aanbod, grotere aanvaarding, bijna overal zijn er wel vegetarische alternatieven voorzien). Om echt consequent te zijn zou ik volledig plantaardig, veganistisch dus, moeten eten want zuivel (in mijn geval vooral en vrij veel kaas) zorgt voor evenveel dierenleed als vlees. Maar kaas is echt lekker en dat heb ik altijd graag en veel gegeten … Ik denk dat ik ooit de stap nog wel zet want stilaan komen er ook veganistische kaasvervangers op de markt.

    1. Leen

      Het is inderdaad zot he, hoe veel groter het veggie aanbod is geworden? Mijn moeder heeft vijftien jaar geleden een veggie boost gehad, was maar van korte duur want wat ze klaarmaakte kon ons, kinderen die de typische Vlaamsche boerenkost gewend waren, totaal niet bekoren! Ik heb effectief al een paar kaasvervangers getest en tot nu toe met weinig succes maar het aanbod is groot, ergens zal er wel iets tussenzitten dat meevalt zeker?

  3. Rome is ook niet op 1 dag gebouwd! Goed bezig!
    Ik ben al meer dan 25 jaar vegetariër (wow, ik besef het pas nu ik dat hier schrijf), vegan lukte mij tot nu toe niet. Kaas, taart, kaastaart … Het is zo lekker!

  4. Agnes

    Ik kan je gedachten volgen . Maar toch een beetje aan je gezondheid denken ! Een beetje vlees van eerlijke afkomst heb je volgens mij toch nodig ,also vis . Alles met maten en niet overdrijven. Bij een vegetarisch voedingspatroon moet je het goed opvolgen dat je geen te korten hebt.
    Gr Agnes

    1. Leen

      Een plantaardige levensstijl is juist heel gezond. In vlees zit niets dat een mens nodig heeft dat je niet ook in groenten e.d. kan vinden (behalve B12 en daar zijn supplementen voor; bovendien komt het ook in vlees steeds minder voor en dan voornamelijk nog in rood vlees, omdat B12 uit de grond komt en koeien nog nauwelijks buiten grazen). Ik heb er intussen wel wat over gelezen en ben ervan overtuigd dat als je voldoende gevarieerd eet, tekorten geen probleem kunnen zijn (tenzij je lichaam een opnameprobleem heeft maar dat kan bij vleeseters ook).

  5. We nemen altijd HelloFresh dozen, waar we 3 maaltijden vegetarisch nemen en max 2 met vlees, soms dus 4 vegi ook.
    Mijn maag draait als ik het dierenleed zie. Niet enkel van slachthuizen van varkens, kippen, enz …, maar ook bij honden en katten en …. .
    Maar ik denk niet dat ik mijn vlees kan laten. Ik heb eens alternatieven geproefd, ik heb nog niet het ‘hallelujah’ gevonden als vervanger.
    En ik voel me slecht dat ik dit nu schrijf als ik lees dat zovelen het wel lukt, maar ik kan het niet laten.
    Ik probeer echt mijn steentje bij te dragen door minder vlees te eten, inderdaad te kopen bij https://www.sinaais-hoevevlees.be/over-ons, waar je geduldig wacht.

    Ik zie ook dat ik echt geen producten koop bij mijn verzorging, wassen , make-up die getest zijn op dieren.

    Het is natuurlijk nooit genoeg, maar ik probeer.

    1. Leen

      Ik ben ook niet zo’n fan van vleesvervangers. Daar zit bovendien soms allerlei troep in, dan kan je beter echt vlees eten. Maar bon, ook die wereld is nog aan het uitbreiden, ja nepvlees is hipper dan hip! Het is bij vegetarisme ook niet de bedoeling om het vlees te vervangen; nee je moet net veel gevarieerder gaan eten qua groenten, veel peulvruchten, noten,… Onlangs nog een heel lekkere plantaardige rijstschotel gegeten met rijst, groenten en kokosmelk, en daar heb ik vlees geen moment gemist. Ik denk als je wat lekkere veganistische recepten in je weekmenu laat binnensluipen dat het ook makkelijker gaat. Ik heb ook een maaltijdbox, en probeer nu stiekem er ook plantaardige maaltijden uit te kiezen – Ekomenu biedt die aan en ze hebben me al aangenaam verrast tot nu toe!
      (Wel net kaasfondue op. Ahum. De reden dat ik nooit volledig veganist zou kunnen worden :-D)

  6. Ik ben al 20 jaar vegetariër en ik ben een paar jaar vegan geweest maar ik vind het te moeilijk op sociaal vlak. En op den duur had ik stress om op restaurant of bij vrienden te gaan eten want het was nooit goed, ook al had je het uitgelegd. En ik vind het dan ook erg om die mensen hun eten dan niet te eten terwijl ze wel hun best gedaan hadden.
    Dus ik ben een when-at-home vegan, thuis eet ik altijd veganistisch maar buitenshuis vegetarisch tenzij er een vegan optie is.
    Bij mij lukt het wel omdat ik niet zo graag kaas, melk en eieren eet. Dat maakt het zeer makkelijk vol te houden voor mij :)

    1. Leen

      Awel dat vind ik een goed idee, een thuisveganist! Ik ben niet graag de moeilijke, en mijn omgeving heeft al veel geduld gehad met mijn eetvoorkeuren de voorbije jaren… Ook op restaurant: een veggie-optie zie je intussen bijna overal, maar plantaardig, zo ver zijn we nog lang niet precies.

  7. Ik ben er niet mee bezig, met een veganistisch eetpatroon. Ik probeer gewoon veel af te wisselen, volgens het seizoen te eten en we matigen onze vleesconsumptie. Voor mij is dat voldoende, ik heb geen zin om bijvoorbeeld vervangers voor kaas of yoghurt te moeten zoeken, dingen die ik zeer regelmatig, zo niet dagelijks eet. Maar iedereen moet doen waar die zich goed bij voelt. Succes in elk geval!

  8. Elk stapje telt! Ik ben al 17 jaar vegetariër, waarvan een aantal jaar strikt vegan (van ergens in mijn studententijd). Net zoals Sofie hierboven ben ik niet (meer) altijd zo streng: bij sociale gelegenheden kies ik al eens voor veggie in plaats van vegan. Ik til er niet meer zo zwaar aan, omdat wij heel veel andere inspanningen doen (mijn man eet vb. meerdere keren per week vegetarisch), die volgens mij minstens even belangrijk zijn. Jezelf er goed bij voelen, dat is het belangrijkste. Niet doen omdat het ‘moet’…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.