Op weg #2: bij de diëtiste

Ik vertel u hier meer over de weg die ik tot nu toe al aflegde – over mijn nog steeds voortdurende zoektocht naar een gezonde levensstijl. Het gevecht met vreetaanvallen, de ruzies met mijn weegschaal, en hoe ik van een pastafreak veranderde in ‘bwa, pasta, dat smaakt nu toch eigenlijk nergens naar?’
Deel 1,
De pil, lees je hier.

In 2015, nadat ik voor de 586e keer met mijn kop tegen de muur was gebotst en de weegschaal de verloren 10kg alweer bijna had ingehaald, slikte ik mijn trots weg en ging naar een diëtiste, me aangeraden door een vriendin.

De wekelijkse controle hielp me een tijdje om weg te blijven van snoep en vetten. De diëtiste in kwestie was fan van light en brood, dus light en brood was wat ik overdag at, samen met rijstwafels en sojayoghurt.

Rijstwafels als tussendoortje, met een zelfgemaakte spread van sojayoghurt, komkommer, pijpajuin en radijs.

Ik telde fanatiek calorieën met behulp van de app MyFitnessPal, waar je je maaltijden, tussendoortjes en sportieve inspanningen kan bijhouden. Op de dagen dat ik sportte, mocht ik het aantal calorieën dat ik op die manier verbrandde, opeten in de vorm van een traktatie, zoals koekjes of ijs of snoep.

Een simpel systeem, maar voor iemand zoals ik, die zich algauw té zeer kan verdiepen, werd het een obsessie.

Ik foefelde met de cijfertjes om toch maar een snoepje extra te kunnen eten. Ik spendeerde wekelijks uren aan het uitrekenen wat ik allemaal zou kunnen eten.
Ik hield het exact een maand vol. Want diep in mij wist ik ook wel: die lightbrol, daar zitten niet alleen geen vetten in, maar ook amper voedingswaarden of smaak…

De rijstwafels met ZIZ-kaas ben ik nog maanden als ontbijt blijven eten. Ik was dus zo mogelijk nog slechter bezig dan voordien.

In 2015 had ik een korte veggie-periode dankzij mijn deelname aan Dagen Zonder Vlees, waarin ik een hele hoop vleesvervangers uittestte. Eind dat jaar kwam ik bij paleo terecht, en was ik in eerste instantie teleurgesteld omdat daar de veggie-opties eerder beperkt zijn gezien daar voornamelijk op noten, vlees en groenten wordt gefocust, maar ook op ‘puurder eten’ en zo ontdekte ik dat die vleesvervangers heel veel rommel bevatten en dat het beter is om die links te laten liggen. Weeral iets bijgeleerd.

Hoe dat verderging, leest u volgende week in het vervolg!

En u? Ging u al eens naar de diëtist, en hoe verliep dat?

14 Comments

  1. Ik ging nog nooit naar een diëtist, maar ik heb wel een tijdje punten geteld volgens de Weight Watchers methode. Dat hielp, maar ik vond het best lastig om altijd maar weer te moeten tellen en ik ben nooit naar een bijeenkomst geweest, dus ik was ook niet zeker of ik het wel helemaal juist deed. Het heeft me wel de ogen geopend voor een aantal verkeerde gewoontes en die hebben we definitief links laten liggen. Toch blijft het een strijd. Al is het niet meer zo erg als toen, die samenwoonkilo’s zijn eraf gebleven.

    1. Leen

      Ik had een beetje schrik dat WW en het punten-tellen-systeem me dezelfde obsessie zou bezorgen als het calorieën-tellen-systeem, dus ik heb het nooit geprobeerd. Een strijd, daar gebruik je het juiste woord…

    1. Leen

      Ik heb zelf héél veel over paleo geleerd op paleo.be. Elke, de bezielster achter deze blog, heeft daarop heel veel info verzameld en heeft ook een boek uitgebracht, ‘Paleo voor beginners’, waar alles nog eens duidelijk samengevat staat + een berg recepten. Bovendien organiseert ze al eens een (gratis) webinar waarin je ook heel wat bijleert. Misschien heb je daar wat aan! Maar vergeet niet dat je bij paleo echt véél moet schrappen, daar waar het bijvoorbeeld bij Pascale in combinaties werkt: géén lactose, géén koolhydraten en géén suikers. Ik heb er wel veel groenten door leren eten en nieuwe combinaties mee ontdekt, maar het was me uiteindelijk toch allemaal iets té beperkt.

        1. Leen

          Ik vrees er ook voor, want mij is het niet gelukt. Enfin, pas op, er zijn veel mensen met medische problemen die wel degelijk gebaat bleken met het schrappen van deze drie categorieën uit hun dagdagelijks eetpatroon. Dus het is maar hoe je het bekijkt…

    1. Leen

      Ik weet ook héél goed wat ik daarvoor moet doen, namelijk stoppen met een halve pot Ben & Jerry’s te eten als dessert voor het slapengaan :-) Mezelf zover krijgen om dat niet te doen, dat is nog een andere zaak..

  2. Evi

    Regelmatig al eens een diëtiste bezocht om de strijd tegen de kilo’s te winnen, maar er jammer genoeg nog nooit eentje gevonden die me ook daadwerkelijk kon helpen of toch niet eentje die een levensstijl kon voorschrijven die haalbaar bleek te zijn op lange termijn.

  3. Nog nooit geweest, omdat ik altijd wel denk “jah, die gaat mij gewoon zeggen dat ik moet stoppen met snoepen en dat weet ik ook wel” :-) Maar bon ja, aangezien ik er alleen blijkbaar niet in slaag om dat op lange termijn vol te houden, zou ik het misschien toch eens moeten overwegen… Al heb ik het ook niet zo voor light, dus snap wel dat je daar weer vanaf wilde stappen.
    Ben het nu nog eens op mijzelf aan het proberen door vb. voor dit trimester een 50/50 doelstelling te doen: 45 dagen van de 90 mag ik snoepen, 45 niet. Motiveert mij op dit moment alleszins wel om het vol te houden, al ben ik natuurlijk wel zo “slim” geweest om al mijn snoepdagen al op te gebruiken ;-) Als het lukt, ga ik volgend trimester proberen 2/3 van de dagen geen suiker te eten. Waar ik dan uiteindelijk terecht kom, dat zie ik dan wel; het moet niet voor eeuwig en altijd suikervrij, maar gewoon minder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *