Minimalisme in de keukenkasten

De kerstvakantie – tegenwoordig de enige vakantie dat we vastbesloten thuis blijven – is hét moment van het jaar om een paar dingen in huis aan te pakken. Onder andere het opruimen van de keuken. Het lief is de Chef Afwas(machine) en dus verantwoordelijk voor het terugplaatsen van proper servies en potten enzo. Het probleem is dat ik Chef Kok ben en dus degene die bepaalt waar alles staat i.e. waar dat het gemakkelijkst is voor mij. Maar als ik iets uit de kast haal, dat hij er dan na den afwas weer moet inzetten, weet hij natuurlijk niet van waar het komt. Dus ik snap zijn redenering om dan alles maar op een hoop te smijten of daar waar er plek is.

In de weken voorafgaand aan de kerstvakantie werd ik nét niet hoorndol als ik voor de dertiende keer die week op zoek moest naar mijn fruitbokaal of dat ene dekseltje voor dat ene potteke. Een mens zou op den duur zélf de vaatwasser beginnen leegmaken, en waar zou dat dan eindigen, right?

mijn keuken
Onze keuken tijdens een zeldzaam opgeruimd én proper moment.

Opruimen en minimaliseren in de keuken

Hoog tijd om de boel eens op te ruimen, alles te rangschikken en en passant een nieuwe, veel betere plek te geven – tot grote wanhoop van het lief die nu nóg minder weet staan en dan maar alle afwas uit ’t machien op het aanrecht zet. Ook goed voor mij.

Behalve opruimen en alles op handiger plaatsen zetten, ging ik ook dieper in op de minimalistische kant, want onze toch al kleine keuken lijkt steeds voller te raken met, ah ja, spullen. Dus haalde ik ALLES eruit, en sorteerde dat per soort: tassen bij tassen, glazen bij glazen, kommen bij kommen… En dan is het verschieten hoeveel ik van alles heb. We zijn maar met twee en er komen maximaal vier of vijf keer per jaar zoveel mensen over de vloer dat ik twaalf soepborden zou nodig hebben (als ik dan al soep zou serveren). En wat doet een mens met zeven grote kommen, twee thermossen en dertien theetasjes?

Niet verschieten:
minimalisme in de keuken

Ik besloot dus een heel deel weg te doen, en ik ben er zeker van dat het nog méér had kunnen zijn als ik naar Marie Kondo had geluisterd maar eerlijk ik had er wat schrik voor nadat ik tijdens mijn vorige opruimwoede onze vier extra stoelen had weggeven omdat die zoveel plek innamen, en ik sindsdien al drie keer aan bezoekers heb moeten vragen om hun eigen stoel mee te brengen, wat redelijk gênant is (al vind ik dat niet abnormaal als je op bezoek gaat bij mensen die in een appartement wonen en nu eenmaal geen plek hebben voor 12 stoelen, maar blijkbaar is dat dus wél abnormaal, kuch).

Minder borden

Ik heb eigenlijk twee serviezen, en nee dat zijn niet per se een ‘goed’ dat enkel bovenkomt als we een feestje geven, en een ‘dagdagelijks’, want ze zijn allebei wit en allebei goedkoop. (Stiekem droom ik van een kringloopwinkelverzameling, met van die omaborden met tekeningen op, maar ik wil niet alles weg doen speciaal om een nieuw te kunnen kopen want hoe duurzaam zijn we dan nog bezig.)
Het ene, het oudste, krimpt gestaag en daarom is het tweede er gekomen, waardoor ik van sommige borden meer dan tien exemplaren heb en dan zijn er nog de twaalf dessertbordjes waar ik jaren geleden verliefd op werd in de Maisons du Monde en helaas zelden worden gebruikt ‘omdat ik schrik heb dat ze stuk gaan‘. Kendet.

Alles bij elkaar stonden er bijna 50 borden op tafel. Voor twee mensen die nog niet eens elke dag uit een bord eten (ik beken). Dus besloot ik er 18 weg te doen want da’s een mooi aantal voor de ontvanger van deze gift, dacht ik zo, en dan hield ik er zelf nog genoeg over voor dagdagelijks gebruik plus de kleurrijke dessertbordjes zodat ik bezoekers niet ook moet vragen om hun eigen bord mee te brengen. We willen niet overdrijven ook niet hé.

Minder tassen en glazen

Wij zijn geen koffiedrinkers en de enige warme drank die hier op grauwe, koude dagen zeer zelden wordt geschonken is thee of straffe warme chocolademelk (met iets in, als ge begrijpt wat ik bedoel). Ik heb vijf koffietassen die perfect onder de Senseo passen en meer heb ik er nog niet nodig gehad.
Ik ben niet iemand die ervan wakker ligt als de glazen op tafel niet bij elkaar passen, trouwens, want ik heb glazen van de Blokker, van gratis gekregen met Jamie Oliver erop, en o ja bierglazen kunnen ook prima dienen voor water of frisdrank, toch? Hier zou ik nog verder kunnen in elimineren maar ik begon met een paar grote tassen die toch niet onder de Senseo passen en verder dus ook niet worden gebruikt. De andere zijn van die speciale, gekocht als souvenir of gekregen op school vroeger… Ben nog niet klaar om daar afscheid van te nemen, maar dat komt nog wel, in een volgende fase.
De cocktailglazen heb ik nu ook definitief buiten gegooid want zelf cosmopolitans maken zit er niet meer in (en heeft er feitelijk nooit in gezeten, let’s face it) en vijf Duvelglazen is een beetje te veel van het goede met een man in huis die stilletjesaan van bierkoningwedstrijdenlaureaat naar enthousiast wijnproever overgegaan is, tja, hij is dan ook al dertig intussen.

minimalisme in de keuken
Onze wijnglazencollectie, waarin niet werd gesnoeid, want ik zou nog niet durven.

Minder potten & pannen

Ik heb een pottenset waarvan ik alle stuks regelmatig gebruik, maar de pannen dat is een andere zaak en daarvan deed ik er twee weg. De oude pan-voor-gewonnen-brood-in-te-maken hield ik nog bij (alsof het niet al vijf jaar geleden is dat ik dat nog maakte zeg) en ook de pannenkoekenpan (idem, maar ge weet nooit). En o ja ik heb een verzameling Creusets die ik bijna nooit meer gebruik sinds ik een pot van Brabantia heb met anti-aanbaklaag (want man wat een gerief is dat) maar die zijn veel te schoon om weg te doen, alleen staan ze in de allerhoogste kasten waardoor ik ze nóg minder gebruik want het risico dat ik ze bij het uit de kast halen op mijn hoofd laat vallen is gevaarlijk hoog dus ooit, als ik een grotere keuken heb en ze ergens onderaan kan zetten (en de hoogste kasten gewoon leeg kunnen blijven, THE DREAM), ga ik ze weer vaker gebruiken, beloofd.

Le Creuset

De mooie dingen die ik nooit gebruik

… ga ik vanaf nu wél gebruiken. Zo staan er vier prachtige rode wijnglazen in de kast – ze zijn echt rood, dus niet per se om rode wijn uit te drinken, wil ik zeggen. Een vriendin van me kocht die jaren geleden op een rommelmarkt want rood is mijn lievelingskleur en zij wist dat en wil je raden hoeveel keer ik ze heb gebruikt intussen? 0. En ’t erge is dat ik tijdens deze opruimbeurt merkte dat één van de glazen een gigantische barst heeft. Dus. Dan kan je ze beter tóch gebruiken, denk ik. Idem voor de kleurrijke dessertbordjes. Waarom zou ge daar geen boterham met kaas van kunnen eten? Ik leef in mijn thuis, niet in een museum!

minimalisme in de keuken

Tot slot

Voor de rest viel het allemaal nog wel mee eigenlijk: de pottekes die ik heb, gebruik ik dikwijls – nu zit alles weer in de diepvries dus is die schuif betrekkelijk leeg: een handige indicator trouwens want zo kan ik perfect opvolgen wanneer ik dringend nog eens wat moet koken om de diepvries op te vullen.
Het bestek wordt gebruikt, inclusief kookgerief. Ik ruimde mijn voorraad droogvoeding op en maakte voor de 586e keer een inventaris, waar ik me hoogstwaarschijnlijk weeral niet aan ga houden zodat ik intussen al drie keer heb gevloekt dat de linzenpasta op was maar hey, de nieuwe locatie is alleszins een pak overzichtelijker zo in mijn allergrootste keukenschuif.
Qua losse elektrische apparaten heb ik enkel een mixer en een blender, en een kaasfondue natuurlijk want wie kan er leven zonder kaasfondue. Op dat vlak kan het dus niet minimalistischer.

minimalisme in de keuken

O en het resultaat? Zomaar eventjes drie lege planken in mijn kasten. Jochei!

Weggeven

Ik gaf mijn overschot aan keukenspullen trouwens weg aan Buren Zonder Grenzen en Gastvrij Michotte, twee organisaties uit de buurt die erkende vluchtelingen helpen om hun nieuwe leven hier op te bouwen. Ik vind het schoon dat mensen zich hiervoor willen inzetten en ik ga dat vanaf nu vaker doen: als het kan weggeven aan mensen of organisaties die het écht nodig hebben. Zo heb ik een leger huis (en hoofd) en zij eindelijk een tas om hun koffie uit te drinken of een pan om hun vlees in te bakken.

Hoeveel borden voorzie jij in jouw huishouden en neem jij al eens je eigen stoel mee op bezoek bij mensen thuis?

17 Comments

  1. Ik zou mijn pottekes eigenlijk eens moeten opruimen en liefst dan ineens ook een goed opbergsysteem vinden. Glazen heb ik redelijk veel in huis, tassen iets minder en van elk bord heb ik 4 stuks dus dat valt nog wel mee vind ik. Ik heb nog nooit mijn eigen stoel meegenomen als ik ergens op bezoek ga, tenzij ze het op voorhand vragen.

  2. Ik durf het bijna niet zeggen maar ik heb drie volledige serviezen van 12 personen. Schoon servies gelijk ze zeggen. Van één daarvan (vintage, gouden randjes en al) gebruiken we de dessertborden dagelijks voor de boterhammen. En dan is er nog doordeweeks servies ook.
    Gelukkig zien de dochters die serviezen graag, dus ooit geraak ik er wel vanaf.
    Jaloers op je Le Creuset potten!

  3. Eigen stoel meenemen op bezoek? Nog nooit gedaan en dat hoeft men hier ook niet. Vind het ook wel een beetje raar. Desnoods zou ik in een kast of onder een bed wat klapstoeltjes bewaren.
    En borden? Toch ook al snel 40 denk ik.
    Mooi dat je de spullen weggaf aan een goed doel.

    1. Leen

      Ik heb inderdaad wel een paar klapstoeltjes, maar die zijn weinig comfortabel om een hele avond op te zitten. Maar goed dan doen we het de volgende keer wel zo weer en als de gasten het niet goed vinden, mogen ze toch een eigen stoel meebrengen, voilà :-)

  4. Ik heb het minimum aan spullen in de keuken. En eigenlijk zou er nog dingen weg mogen. Ik ben alleenstaand en heb 5 grote eetborden, 4 glazen, 5 mokken,… Zelfs dat al meer dan dat ik zelf gebruik :D

  5. Wij hebben ook te veel spullen voor onze kleine keuken. Vooral speciale soorten glazen voor bier. Manlief wil glazen bij elk bier dat hij drinkt, ook al drinkt hij nauwelijks nog bier… Ook hebben we veel te veel tassen en ‘gewone’ glazen. En mijn theeverzameling beslaat ook twee planken in de kast. Misschien toch ook nog eens tijd om op te ruimen.

  6. Wij hebben 12 grote borden en 13 dessertbordjes. Dat komt ongeveer overeen met het aantal mensen dat ik in één keer te eten wil kunnen geven :-). En we hebben 10 fatsoenlijke stoelen, en nog een paar klapstoeltjes voor noodgevallen. Ik zou er geen probleem mee hebben als iemand mij zou uitnodigen en wegens gebrek aan voldoende stoelen zou vragen om er zelf één mee te brengen. Ongewoon, maar ik zou het zeker wel ok vinden :-).

  7. Goed bezig! En grappig verteld (“Een mens zou op den duur zélf de vaatwasser beginnen leegmaken, en waar zou dat dan eindigen, right?”, moeha! :-) )

    Ik heb zes grote, zes soep-, zes dessert- en zes onderzetbordjes. Aangezien ik geen afwasmachine heb, vind ik dat wel een ok aantal; enkel de onderzetbordjes zouden in theorie minder kunnen, want die gebruik ik zelden. En ah ja, misschien kan de rest eigenlijk ook wel minder eens ik voor al mijn planten potten heb, want nu is een deel daarvan steeds in gebruik als plantenonderzetter ;-)

  8. Ik zou het totaal geen probleem vinden om mijn eigen stoel mee te nemen op visite. Maar ik kan soms ook verliefd worden op servies … we hebben sowieso teveel borden/tassen/… maar welke moet ik wegdoen de bordjes van mijn oma of de bekers uit Puglia? Denk het niet! Dan liever mijn lief zijn wijnglazen :)

    1. Leen

      Oef toch iemand die van de stoelen geen probleem maakt ;-) Zwijg me over wijnglazen; ik heb er net nieuwe gekocht voor het lief terwijl er – ruwe schatting – zeker 20 in de kast staan al…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.