Gelezen #12

Ik zit momenteel een klein beetje in een leesdip, omdat de beide boeken waarin ik bezig ben, niet bepaald sneltreinromans zijn. Maar gelukkig was er de weken voordien wél een goed evenwicht tussen trage en makkelijke boeken. Ik verzamel de vijf titels hieronder voor jullie:

De volledige reviews vind je in mijn Leeshutje, of je kan me volgen op Goodreads.

gelezen

Literatuur

De aanslag, Harry Mulisch 4*

Anton verliest zijn ouders tijdens een afschuwelijke nacht in WOII. De gebeurtenissen zullen hem de rest van zijn leven achtervolgen, terwijl hij de puzzelstukjes in elkaar probeert te passen: waarom hij, waarom zijn familie?
Ik had een redelijk saai verhaal verwacht, maar je wordt meegevoerd op de stroom, je kan niet anders dan volgen.

Bonjour tristesse, Françoise Sagan 4*

Een heel dun boek, dat ik tijdens een insomnianacht in één ruk uitlas. De jonge Cécile leidt een luxeleventje met haar vrijgezelle vader wanneer een nieuwe liefde roet in het eten dreigt te gooien. Cécile zet alles op alles om de vrouw weer uit hun leven te krijgen, met alle gevolgen vandien.
De verveling, de hitte, de tormenterende gevoelens van de tiener… het voelde allemaal heel echt aan. Graag gelezen, dit!

gelezen

Historische roman

Birdcage Walk, Helen Dunmore 2*

Engeland ten tijde van de Franse revolutie. Lizzie is getrouwd met een aantrekkelijke maar gevaarlijke man, wiens vorige echtgenote in verdachte omstandigheden is omgekomen. Zij is een vrijgevochten vrouw met haar eigen ideeën en wil per se haar eigen wil doordrijven, tegen de zin van haar echtgenoot die er bovendien alles aan moet doen om het hoofd boven water te houden wanneer hij al zijn investeringen dreigt te verliezen.
Zij was een irritant mens en ik was blij toen het boek, inclusief stroperig happy end, uit was.

Augustus, John Williams 5*

John Williams gunt ons een blik in het leven van keizer Augustus tijdens zijn ganse regeerperiode, tot aan zijn dood, aan de hand van brieven van familie, vrienden en vijanden. Door het ‘stroeve’ taalgebruik dat zo typisch is voor vertaalde Latijnse teksten waande ik mij helemaal ten tijde van. Ik heb genoten van elke bladzijde.
Dit boek. Ja. Nee. Er zijn geen woorden voor. Het beste boek dat ik in tijden gelezen heb.

gelezen

Thriller

Het eiland van de verdwenen meisjes, Jennifer McMahon 2*

Alles draait om Rhonda die toevallig ziet hoe een klein meisje wordt ontvoerd. Door deze gebeurtenis wordt haar eigen verleden, en het verdwijnen van haar toenmalige beste vriendinnetje, weer opgerakeld.
Het was allemaal redelijk voorspelbaar. Het vinden van de dader vormt eigenlijk niet het middelpunt, maar wel de puzzelstukjes uit Rhonda’s kindertijd. En dat was de enige reden voor mij om verder te lezen. Eén van de minst pakkende thrillers die ik al heb gelezen.

Zijn er nog Romeinse-Rijkfans hiero?

3 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *