Fotodagboek: zomaar een week #1

Eén van de puntjes op mijn 40 voor 40 lijst is: “elk jaar een willekeurige week lang foto’s nemen van allerlei gebeurtenissen als een fotodagboek.” In mijn 31e levensjaar koos ik voor de eerste week van april. Uiteindelijk bleek dat niet zo’n geweldige keuze want een erg positieve week was het niet, maar die horen net zo goed bij het leven als de toffe momenten, so here goes.

maandag 3 april 2017

Eén dag per maand mag ik thuiswerken en dan kies ik meestal voor een dag in de facturatieweek om stevig te kunnen doorwerken.
Ge ziet het goed: er ligt daar een pak Côte d’Or (voor de helft op) en er staan twee potjes nagellak, maar ik heb begot geen tijd gehad om effectief te lakken. Nochtans is het ideale moment daarvoor tijdens de werkuren, omdat ik dan langere tijd stilzit achter mijn computer en de lak zo niet kan beschadigen tijdens het drogen.

Tijdens mijn middagpauze trok ik voor het eerst in twee maanden mijn loopschoenen aan. Twintig minuutjes.. Langer niet. (Ik ben intussen ook een paar kilo bijgekomen door frustratie-eten… dus mijn lijf geraakt al moeilijker vooruit.) Tegen de avond was ik doodop. Dat B12-tekort is ondanks de optimistische woorden van de huisarts en ondanks het feit dat ik me weer oké voel zolang ik me niet te fel inspan, nog niet opgelost.

En toch heb ik mezelf gedwongen om chocolademuffins te bakken (in het kader van #kookboekenweek), en een verse, volledig plantaardige maaltijd klaar te maken met zoete aardappel, kikkererwten en spinazie.

dinsdag 4 april 2017

zomaareenweek

Terug naar kantoor, maar volledig in Leen-stijl: kleur o-ve-ral. ’t Was nodig om mijn gemoed wat op te krikken want ik was nog steeds vreselijk moe door het lopen. ’s Avonds gingen het lief en ik uit eten bij ons favoriet restaurant want we waren 9 jaar samen vandaag! Het eten was zoals altijd in orde en dankzij een Social Deal viel het eindbedrag ook zeer goed mee.

woensdag 5 april 2017

fotodagboek

  1. Ik vervoer nogal eens wat op mijn fiets; hier een grote vaas op mijn rug en takken krulhazelaar in de fietstassen. Echt, wat ik ooit zonder fietstassen heb gedaan!
  2. Onderweg passeer ik aan de Vaartkom, wat al jaren een bouwwerf is en stukje bij beetje wordt platgegooid en weer heropgebouwd. Heel indrukwekkend om de gigantische stofwolken en zware machines te zien elke dag.
  3. Tadaaaaa: onze paasboom. Het enige wat ik heb ingebracht, zijn de takken, het zand en de vaas; o en de bloemetjes; maar voor het idee én de decoratie gaan alle credits naar mijn lieftallige collega.
  4. Woensdag is zo’n beetje mijn boodschappendag geworden, omdat The Food Hub op maandag en dinsdag niet open is. Tegen beter weten in eens géén seizoensgroentjes gekocht (want dat schreven de recepten van #kookboekenweek voor). Ik rij dan met een kleine omweg naar huis om wat extra beweging te hebben.
  5. Als dessertje zelfgemaakte popcorn! Zo leuk dat geplof en dan in spanning wachten tot het stil is…

donderdag 6 april 2017

fotodagboek

Donderdag was geen goede dag. Het kostte me moeite om me te concentreren, ondanks de superlekkere ‘sunshine’ smoothie van Rens Kroes die ik erbij kon drinken. Twee keer per week ga ik voor de collega’s naar de Colruyt: aan het begin van de week voor een fruitmandje, en op donderdag voor brood en beleg voor de gezamenlijke lunch. De verleiding is dan héél groot om voor mezelf iets te snoepen mee te brengen. En ge ziet wat het resultaat daarvan was, ahum. Thuis op de vensterbank groeien de plantjes gestaag, hoewel het duidelijk is dat ze te weinig licht krijgen. Nog wat afwachten en anders kan ik, als plan B, plantjes in het tuincentrum gaan kopen (hoewel de keuze in rassen daar nogal beperkt is).

vrijdag 7 april 2017

fotodagboek

De dag stond volledig in teken van de begrafenis van moemoe, mijn 90-jarige grootmoeder die vorige week overleed. Ik had zelf niet zo’n heel stevige band met haar, enkel in het middelbaar ging ik haar regelmatig opzoeken en maakten we samen twee reizen, daarna zag ik haar gemiddeld één keer per jaar. Gelukkig ging ik haar enkele weken geleden nog een laatste keer bezoeken in het rusthuis; mijn manier van afscheid nemen want we wisten dat het einde niet meer ver weg was. Het was een heel zware dag. Mijn nicht schreef een supermooie tekst die ze samen met een andere nicht voorlas. Ik heb een vrij grote familie langs moeders kant want moemoe had zes kinderen, en was daarnaast ook nog eens heel druk met het helpen van andere mensen en kinderen, dus de kerk zat flink vol. Bij de koffietafel waren er lekkere koffiekoeken als troost.
Ik was vooral heel blij om thuis te zijn, mijn verstand uit te schakelen en Temptation Island te kijken met mijn beste vrienden Ben en Jerry. Ik focuste me daarna op het zaaien van courgettes, pompoenen, komkommers en zonnebloemen. De dag werd afgesloten met een verse doch eenvoudige maaltijd en een lekker glaasje Vlaamse schuimwijn om te toasten op het leven.

zaterdag 8 april 2017

fotodagboek

Thank god, weekend. Ik zegde al mijn afspraken af om me volledig op mezelf te focussen in een poging mijn batterijtjes op te laden. En waar kan dat beter dan in mijn tuintje? Beetje prutsen, beetje spitten, beetje zaaien, en het goeie nieuws van de zusters dat we nog met twee volkstuintjes kunnen en mogen uitbreiden. Het zonnetje kwam zelfs piepen, en de appelbloesem laat z’n roze blaadjes al zien. Heerlijk toch!
’s Avonds hielp het lief met koken en dat was zo fijn, samen gezellig in de keuken. Een dagje om in te kaderen, hoe eenvoudig het ook was.

zondag 9 april 2017

fotodagboek

Ik was erg moe ondanks een nacht van 8,5 uur slaap – over het algemeen was het een goede week qua slaap – en dankzij de emoties van de afgelopen dagen en de inspanning in de tuin gisteren, dus vandaag moest ik kiezen tussen een (korte) wandeling of nog wat verder prutsen in de tuin. Ik koos het laatste, omdat dat me de kans zou geven zo lang mogelijk in het warme lentezonnetje te vertoeven. Mijn zus kwam helpen met zaaien (hoewel ik haar meer voor het gezelschap vraag dan om het werk zelf), en het lief met alvast gras afsteken van het nieuwe stuk. Ik heb intussen al veel gezaaid: vier soorten bietjes, twee soorten wortels, radijzen (die sneller worden opgefret door slakken dan ik het kan bijhouden), schorseneren, tuinbonen en vroege erwtjes, maar ik moet nog wat geduld hebben voor er iets uitkomt.
Thuis nog snel een dweil door de living gegooid, en verder mijn zetel niet meer uitgekomen feitelijk. Aan het einde van de dag voelde ik me (mentaal) een stuk beter; de tuintherapie heeft duidelijk gewerkt. Nu moet mijn lijf nog meewillen.

Zo, dat was een week uit het leven van mijn 30-jarige ikke!

En hoe was uw week?

6 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *