De drie beste en drie vreselijkste boeken van 2017

Ik vermeldde al dat 2017 een uitmuntend leesjaar was, met 77 gelezen boeken. Wa-hauw, ja zeg dat wel. Welke boeken zijn me bijgebleven, for better or for worse?

De drie beste boeken van 2017

In totaal waren er vier vijfsterrenboeken in 2017: boeken die me overrompelden, het diepe in sleurden en me na de laatste bladzijde achterlieten met een gevoel van verlating. Hier is mijn top drie…

gelezen in 2017

White Teeth

Ik las dit epos in het Engels en dat zorgde ervoor dat ik het extra traag moest lezen. En er extra lang over deed. En toch gaf ik het niet op, wat ik bij een ander boek misschien wel had gedaan. De levens van deze twee met elkaar verweven en toch op het eerste oog zo verschillende families mogen volgen – het was een reis die ik niet gauw ga vergeten. En het ongelooflijkste van al is dat Zadie Smith een jonge twintiger was toen ze dit meesterwerk schreef. Zoveel levenservaring in 542 bladzijden geperst als je zo jong bent; hoe doe je dat?!

Hersenschimmen

Eén van de eerste boeken die ik las in 2017. Het hoofdpersonage heeft Alzheimer en als lezer voel je zijn geheugen wegglijden alsof het in je eigen hoofd gebeurt. Ik krijg er nog de rillingen van.

Waterschapsheuvel

Een verhaal over konijnen? Ik moet toegeven, ik begon er met gemengde gevoelens aan. Maar het is zoveel meer. Konijnen zijn echt interessante beestjes, zo blijkt. De avonturen van een groepje konijnen onder leiding van Hazelaar, op zoek naar een nieuwe kolonie, zijn ontroerend, spannend, gruwelijk en hartverwarmend. Ja dat alles tegelijk. Om nog maar te zwijgen over de prachtige beschrijvingen van de natuur. Veel liefde voor dit boek!

leeshoekje

De drie vreselijkste boeken van 2017

Ik las heel wat shitty boeken van ’t jaar. Ik vermoed dat het percentage wel hetzelfde zal zijn t.o.v. andere jaren, maar het valt nu wel heel hard op hoe groot die stapel shitty boeken is. En weet je, eind 2017 nam ik mezelf voor wat vaker boeken aan de kant te leggen die me niet aanstonden, in plaats van ze tegen mijn zin uit te lezen. Dat deed ik om te beginnen met De goeroe in guaveboom, dat me na honderd pagina’s nog niet kon boeien en in dezelfde setting en tijd speelde als De levens van anderen dat ik toevallig op hetzelfde moment aan het lezen was en zovéél dieper ging. Anyways, aan de kant ermee, en nog geen seconde spijt van gehad. So many books, so little time.

Maar dus, helaas waren er in 2017 een hele hoop 1- en 2-sterrige boeken: 27 maar liefst. Boeken die ik niet had moeten uitlezen. Hoewel. Er zijn uitzonderingen. Die ik heb uitgelezen omdat ik ze op de één of andere manier niet kón wegleggen, omdat ik ze móést gelezen hebben. Snap je? Nummer één was zo-eentje.

gelezen in 2017

Outlander

Ja natuurlijk moest ik van die reeks dringend eens een boek lezen. De meeste history nerds die ik ken – oké dat is er maar eentje – zijn er zot van omwille van de combinatie geschiedenis met complete fictie. Ik had geen flauw idee dat die verslavende fictie zeer expliciete seksscènes waren. Jawel: het boek puilt ervan uit. Nu snap ik waarom al die vrouwen zo zwijmelen bij Jamie… In het begin dacht ik nog – we zijn naïef waar – fijn, zo van die open en over the top seksscènes. Maar vijfhonderd orgasmes later had ik het er wel mee gehad. En naar ’t schijnt gaan ze zo nog wel een paar boeken door. Nee dank u: eentje – 850 bladzijden, alstublieft – was méér dan genoeg. Dankeschönaufwiedersehn.

Efter

Het zag er zo’n interessant boek uit: in de nabije toekomst wordt verliefdheid als een ziekte beschouwd en behandeld met het medicijn ‘Efter’ dat echter serieus nadelige bijwerkingen blijkt te hebben. Er was veel te weinig spanning, te weinig opbouw, en vooral te weinig geloofwaardigheid. Een gemiste kans, die ik uitlas omdat ik hoopte op een plotwending of eender wat dat het verhaal alsnog tot drie sterren zou tillen.

Het geheim van Penumbra’s boekwinkel

Wat een arrogant, irritant kereltje was dat hoofdpersonage. Zo saai als hij was kon hij toch het coolste meisje strikken want ja Google is héél cool, dat weet toch iedereen en hoeft niet per se op zowat elke bladzijde herhaald te worden. *adem in, adem uit* Ik vond de hele zoektocht belachelijk en het blééf maar duren. Echt een verspilling van mijn tijd. En kijk nu heb ik er ook nog eens een extra review over getypt. Hargl.

Welke boeken waren jouw beste en jouw verschrikkelijkste van 2017?

20 Comments

  1. Ik vond Stoner heel goed en het verhaal van Sultana zal me omwille van de thematiek ook zeker bijblijven. White Teeth staat op mijn lijstje voor dit jaar overigens :-). Ik lees ook veel te vaak boeken uit terwijl ik ze niet geweldig vind. Het puttertje van Donna Tartt vond ik bijvoorbeeld niet zo denderend maar toch heb ik het uitgelezen.

  2. Wow!! 77 boeken, dat zou ik als trage lezer nooit halen. Ik las voor het eerste de Harry Potter boeken en ik was er helemaal van in de ban. Ik vond ze pas echt goed vanaf het einde van boek 4. Ook genoten Lichtjaren van James Salter en De tuin van de familie Finzi-Contini.
    Een maaltijd in de winter vond ik echt heel slecht, ik zou gestopt zijn moest ik niet meedoen aan de VBC.

    1. Leen

      Harry Potter heb ik in 2016 nog eens helemaal gelezen – en voor het eerst helemaal tot het einde. Ook ik vond ze beter worden naarmate de hoofdpersonages ouder werden. En die tuin he, die ga ik dit jaar lezen!!

  3. En toch is Outlander geweldig verslavend en een van de weinigen boeken waarbij ik echt in een andere wereld ben. Verhaalgewijs is het niet veel waard inderdaad, maar toch, veel liefde voor Outlander <3. De rest van je topboeken komen op het eindeloze lijstje!

  4. Hahaha, je review van Mr. Penumbra :-) Ik las het ook, maar vond het nog wel grappig eigenlijk (doe mij nu niet dood he ;-)
    Bij je review van Hersenschimmen kan ik mij dan weer helemaal aansluiten: prachtig boek! En misschien moet ik Waterschapsheuvel maar eens lezen, ik zag ooit als kind de tekenfilm ervan, maar die vond ik zo creepy dat ik er sindsdien niet meer naar durf te kijken…

    1. Leen

      O er is ook een film van! Ik kan me voorstellen dat dat voor een kind nogal gruwelijk moet zijn; ik was al bang van Sneeuwwitje dus ik denk dat ik bij een tekenfilm van De waterschapsheuvel nachtenlang nachtmerries zou gehad hebben!

  5. Lieve

    Ik las 33 boeken vorig jaar, en dit waren mijn favorieten: de onvermijdelijke ‘Een klein leven’ van Yanagihara, ‘Een goede raad’ van JK Rowling, ‘Het achtste leven (voor Brilka’ van Nino Haratischwili en ‘Laat los mijn hand’ van Edward Docx.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *