De samentuin in 2016

Herfst 2015. De eerste langzame maar superspannende stapjes voor ons samentuinproject werden gezet. Samen met drie andere mensen bij wie het ook kriebelde, konden we in de vroege lente van 2016 écht beginnen dromen toen het contract voor onze eerste samentuin werd ondertekend.

Ons eerste seizoen was op z’n zachtst gezegd een uitdaging. Het begon met het klaarmaken van de grond: het was al een paar jaar een grasplein dus alles moest eerst worden omgespit – of enfin dat is wat ik met mijn deel besloot te doen. Er zijn gemakkelijkere manieren, en minder intensieve. Lesje geleerd.

2016-04-10 12.14.11 copy

Toen waren er de slakken, die mijn versgezaaide boontjes superlekker vonden waardoor ik er ongeveer zes keer zoveel heb moeten zaaien om wat over te houden voor mezelf.
De bonen die deze vreetaanvallen konden overleven, bleken de ideale kweekplaatsen voor de bladluizenharems van de bloeiende mierenkolonies op mijn aardappelveldje.
Er waren veldmuisjes, maar die lieten mijn plantjes grotendeels met rust.

En de oogst: ik had grotendeels courgetten en bonen gezet, en een paar rijtjes patatten. Dus courgetten, bonen en patatten is wat ik oogste, en tussendoor een minikomkommer, een erwtenpeul en wat rode bieten.

#oogstvandeweek 🌱 #indenhof #samentuinen #projectindenhof #mijnmoestuin #samentuin #eetbaarherent #moestuin #homegrown #courgette

En toen was het oktober, het einde van het seizoen stond voor de deur en de laatste te oogsten groenten waren bieten, een eenzame kool – de slakken bleven hardnekkige lurkers – en mijn pompoenenveldje. Ik had er een stuk of zeven plantjes gezet: spaghettipompoen, butternuts en hokaido’s. Eén plant was volledig gekruist met courgettes en leverde grappige vruchten op: courgettespaghettipompoencourgettes, of zoiets.

En toen was er die zaterdag dat ik naar de tuin ging om alvast een deel van mijn pompoenen te oogsten. En ik daar aankwam en er geen enkele pompoen meer overbleef. Ze waren allemaal weg. Verdwenen. Gestolen. Ik was er kapot van. Wie doet nu zoiets – aan de haal gaan met 15 spaghetti- en flespompoenen, én met twee stuks van 30kg die een buurtuinder nog had laten liggen?

2016-08-14 10.59.42

Ik wilde alles opgeven: de tuin, mijn epicentrum van rust, mijn zenmoment middenin een hectische week… maar ondanks het feit dat mijn lente- en zomerplanning door de tuin enorm druk wordt, kan ik het niet meer missen. Besloot ik toen ik in een warm herfstzonnetje begon met het toedekken van mijn tuintje voor de winter, met kruiwagenvrachten vol bladeren van de bomen in het park.

Tuintje lekker ingestopt onder een dik bladerdekentje 🍁💛 #hardgewerkt #nevergiveup #samentuin

Dus we gaan door. Er zijn dromen, wishlists met zaadjes, kladversies van tuinplannen, nieuwe moed, en spaarbudgetten voor hekken met sloten en prikkeldraad op.

Ik kan amper wachten tot het maart is en ik kan beginnen met de eerste zaaisels.

En u, hoe was het in uw moestuin deze zomer?

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *