Een dagje in ’s Gravenvoeren

Begin mei gingen we een dagje naar de Voerstreek. Het was redelijk lastminute want donderdag mailde ik rond en waren alle leuke adresjes volzet (want het zou net prachtweer worden). Vrijdag kreeg ik plots telefoon van De Blauwe Reiger in ’s Gravenvoeren waar een annulatie was geweest voor de zondag. Dus wijlie weg! 80 euro voor een kamer mét ontbijt… en het was allemaal dik in orde, middenin in een oase van rust en met de wandelknooppunten die voor de deur begonnen.

's Gravenvoeren

We gingen natuurlijk om te wandelen, want ge weet, ik ben een wandelaar. Door de burnout had ik nog nul conditie (remember ons tochtje in de duinen van De Panne twee weken eerder…) en het voordeel van de knooppunten is dat je je toer op elk moment kan inkorten maar ge kent mij… ik ben geen opgever dus maakten we de volledige toer rond, 16.8 kilometer, daarna moest ik een dutje doen… Maar ’t was de inspanning meer dan waard!

's Gravenvoeren

's Gravenvoeren

's Gravenvoeren

's Gravenvoeren

’s Avonds (na het powernapje) gingen we eten in het centrum van ’s Gravenvoeren; er is daar niet veel keuze en we belandden bij Blanckthys, dat er poepchique uitziet maar feitelijk een doodgewone brasserie is, waar het personeel de bestellingen niet kon volgen en het eten maar zozo was.
Mijn voorgerecht, een vleesplankje, viel erg mager uit, en de carpaccio van het lief kwam duidelijk nog maar net uit de vriezer. Mijn vis was iets te malsgebakken en de groentjes dreven in de olie. We wachtten meer dan een half uur op het dessert, en stapten toen maar op… Al bij al geen erg geslaagde avond; gelukkig maakte elkaars gezalschap dat allemaal goed :-)

's Gravenvoeren

’s Morgens genoten we nog van het kleine maar supergevarieerde ontbijtbuffet; een viersterrenhotel is er niks tegen. En dan op ’t gemakje terug naar huis rijden.

Een topuitstapje!

Onze wandelroute – niet letten op het aantal meters gestegen en gedaald want Endomondo durft nogal eens overdrijven, ahum:

's Gravenvoeren
Bron: Endomondo.

De Voerstreek is vanuit Vlaams-Brabant ongeveer 100km rijden en makkelijk bereikbaar via de autostrade… helaas niet zo met het openbaar vervoer. Het is het ideale alternatief voor als de Ardennen met zijn steilere en langere heuvels te zwaar of te ver weg zijn. Glooiende weides en koele bossen mét Limburgse vlaai, de ideale combinatie. Allen daarheen!

Ging jij al eens naar de Voerstreek?

5 Comments

  1. Ik ben er al een tijdje niet meer geweest omdat ik de meeste leuke paadjes wel al een of meerdere keren bewandeld heb, denk ik. En het is me er soms ook wat te toeristisch, zeker op een zomerse weekenddag. De laatste jaren ga ik als alternatief meestal naar de aangrenzende Nederlandse plaatsen (maar die zijn ook nogal toeristisch vaak) en vooral naar het aangrenzende deel van Wallonië. Landschappelijk is het daar hetzelfde (Voeren is eigenlijk ook een deel van het Land van Herve, maar ja, politiek …) en het is er minder toeristisch. Ga maar eens naar Plombières of Aubel of zo. (Maar niet te veel reclame maken he :-) )

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *