Wat ik heb geleerd

Een maand thuis zitten met een burn-out (of toch in de oranje zone ervan), het doet wat met een mens. Op de momenten dat ik wat energie had en mezelf uit de zetel kon slepen, poetste ik eens een raam – één raam – of maakte een grote pot spaghettisaus. En ineens was het eind mei en dacht ik: “Verdorie, er zijn twee maanden gepasseerd, en ik heb gewoon niets beleefd!” Twee maanden die voelen als een zwart gat, als een periode niet geleefd. Twee maanden gewoon gemist…

burn-out

En toch, toch was die periode nodig: ik kwam mezelf tegen, en heb heel wat bijgeleerd over mezelf.

Luisteren naar het lijf

Dat is echt het áller-, allerbelangrijkste. Ik moest mezelf in het begin dwingen om niks te doen. Om in mijn zetel te blijven zitten en de (mentale) vermoeidheid de boel te laten overnemen. Om tv te kijken, heelder seizoen van Vermist en The Big Bang Theory te binge watchen. En níét tegelijk op de laptop zitten tokkelen. Multitasken, een mens doet dat bijna onbewust, maar mij lukte het niet meer. (En nog steeds niet erg goed.)

En ik moet daar blijven aan werken. Moe? Op tijd bed in, in plaats van koppig tot middernacht opblijven “want morgen kunt ge uitslapen”. Moe? In de zetel blijven zitten, ook al gaan uw vrienden een terraske doen. Moe? Maak niet té veel plannen op een vrije dag, maar voorzie voldoende me-time. Focus op de dingen die je graag doet en waar je energie uithaalt.
Voorlopig ga ik 90% werken, alvast tot ik me weer 100% voel. Die twee vrije maandagen per maand zijn helemaal voor mezelf: lezen, tv kijken, bloggen, prutsen in de tuin, een cake bakken… Batterijtjes opladen voor gevorderden.

Slapen

De eerste drie weken van mijn thuisblijfmaand sliep ik als een roos, bijna elke nacht over de acht uren. De laatste week kwam Mr. Insomnia op bezoek en hij laat me niet met rust. We probeerden het eerst met kruidenpilletjes, maar ik had zoveel stress door het wakker liggen dat ik alleen maar meer wakker lag. Dus schakelden we over op échte slaappillen, hoewel nog de niet-verslavende versie. En meestal helpt dat. Maar soms ook niet…

burn-out

Yoga

Ik ben in januari met hatha, de allerrustigste vorm van yoga, begonnen als rustpunt tussen de zware looptrainingen. Tijdens de thuisblijfmaand kon ik me er niet toe aanzetten naar de les te tjolen, maar wanneer ik wél ga, kom ik compleet zen weer buiten. Yoga is mijn rustpuntje middenin de week.

Ademhaling

Nog zo’n geweldig rustpunt. Ik ging zéér sceptisch naar de kinesist voor ‘relaxatietherapie’ omdat ik in periodes van stress een neiging heb tot hyperventileren. Buikademhaling wordt bij yoga ook gebruikt dus ik wist al een beetje wat te verwachten. Maar dat uw hartslag effectief daalt door langer uit te ademen dan in te ademen, en dat ge daar compleet zen van wordt, dát had ik niet verwacht.

Lezen

Lezen is altijd al mijn redder-in-nood geweest. Om de stress te ontvluchten bleken de stapels boeken op mijn kast het ideale gezelschap. In totaal las ik, gedurende die maand, vijftien boeken. Voornamelijk chicklit en thrillers, want voor degelijke materie was mijn brein te moe.

burn-out

Een weekmenuplan

Dat me in de eerste weken dat ik weer aan het werk ging en vooral veel in de tuin wou bezig zijn ’s avonds, enorm geholpen heeft. Ik vertel er u later meer over.

De psycholoog

Ze gaf me enkele nieuwe inzichten, en ik besef nu heel goed waar mijn energiegevers en mijn energievreters zitten, zowel privé als professioneel. Dat is goud waard. Ik schreef ze op een gigantische mentale post-it die ik tevoorschijn haal elke keer het verkeerd dreigt te gaan.

We zijn er nog lang niet, dat weet ik ook. Het duurt immers net zo lang om uit de ‘gele fase’ te raken, als ik erover heb gedaan om erin te sukkelen. Met vallen en opstaan… en niet te veel te snel te willen.

Een mens is nooit te oud om te leren. Onthou dat. 

17 Comments

  1. Ik herken wel veel in wat je schrijft. Ik probeer ook beter naar mijn lichaam te luisteren, niet gemakkelijk maar voel me wel echt beter als ik het wel doe. Begonnen met hatha yoga maar vind het zo moeilijk om ’s avonds nog de deur uit te gaan dus het komt er meer niet van dan wel.
    Zorg nog goed voor jezelf he!

  2. Ik hoop dat je een evenwicht mag vinden waar je tevreden mee bent en waar ook je lichaam goed mee zal varen. Je hebt alleszins al een hele weg afgelegd en veel dingen geleerd, dat kan je in de toekomst alleen maar ten goede komen. Succes!

  3. Het was idd tijd om aan de alarmbel te trekken. Je hebt dat heel goed gedaan! En luisteren naar uw lichaam is een kunst. Blijven trainen zou ik zeggen. Maar je hebt al ongelooflijke stappen gezet! Je bent echt goed bezig. Ik duim alvast dat het verder goed blijft evolueren .

  4. Heel herkenbaar allemaal! Ik ben momenteel voor 30% terug aan het werk na een aantal maanden thuis te zijn gebleven en ga vermoedelijk vanaf september halftijds werken. Ik merk dat ik nog altijd heel slecht slaap als ik de volgende dag moet gaan werken. Jammer genoeg heb ik daar nog geen oplossing voor gevonden. Met yogalessen ben ik zelf ook gestopt, maar ik probeer het af en toe wel thuis te doen en dat doet altijd heel veel deugd. Ook wandelen helpt bij mij ontzettend. Het is inderdaad heel belangrijk om je energiegevers en energievreters te bepalen. Bij mij ging het eerder om een bore-out en ik merk dat ik nu vooral veel moeite heb om terug in actie te komen, om dingen terug op te pikken. Gelukkig heb ik ook een goede psychologe gevonden die me af en toe een schop onder mijn gat geeft ;) Veel succes nog in je herstelproces! Je bent in ieder geval verre van alleen.

    1. Leen

      Dankjewel voor je open en eerlijke reactie! Een bore-out lijkt mij nog moeilijker om te expliqueren, gezien mensen daar helemaal raar van opkijken (terwijl ik ook dat héél goed snap). Ben al eens op je blog gaan piepen, we hebben precies wel wat raakpunten, hij staat alvast in mijn feedreader ;-)

  5. Erkenning en aanvaarding (en hulp toelaten) is echt al heel veel. Zorg goed voor jezelf, Leen! Ik denk dat je wel goed weet wat je moet doen en niet mag doen, maar de grens over is zo snel gebeurd hé…

  6. Agnes

    Leen ,ik denk zo vaak aan jou en ben altijd blij hier iets te lezen . Maar die slaappilletjes is echt niet goed . De yoga is super en geeft je rust en maakt je lichaam en geest sterker. Aan zee gaan we samen rustig genieten en als je wil kunnen we ons 2 is afzonderen voor het ontbijd en yoga doen.
    Agnes

  7. Evi

    Ik blijf het keer op keer knap en moedig vinden dat je hier over durft bloggen! Heel sterk ook dat je hulp zocht en aanvaardde want dat is niet altijd even makkelijk. Heel goed ook dat je nu beter weet waar je energievreters en -gevers zitten. Ik duim dat je dat evenwicht mag vinden maar gun jezelf vooral tijd om het te vinden.

    1. Leen

      Ik vind het ergens mijn verplichting om erover te schrijven, als blogger, want het is niet al rozengeur en maneschijn en perfecte receptjes en leuke uitstapjes… Ik vind het vreselijk dat iedereen op social media enkel de goeie dingen toont, want het leven is helemaal niet perfect, en de mensen erachter ook niet. Ik hoop dan dat ik met mijn openhartigheid ergens iemand kan helpen, al is het maar een beetje, en het taboe kan doorbreken want het is nog te vaak van “oeee die heeft een burn-out, sssst, let’s never mention it again”. En alle hartverwarmende reacties die ik al kreeg, die zijn goud waard :-) Heel dikke merci!

  8. Super dat je niet enkel je dokter, maar ook een psycholoog als hulp hebt ingeroepen!
    En misschien vind je het ergens je plicht om er als blogger over te schrijven, om de schijn te doorbreken, maar het ook effectief doen is toch nog iets anders hoor! Ik heb al massa’s berichten erover in draft staan, maar het echt publiceren, dat lukt nog niet. Niet omdat ik er mij over schaam, wel omdat sommige dingen nog te dichtbij zijn, nog te zwaar zijn om los te laten op “jan en alleman”. Ik denk altijd dat dat makkelijker zal gaan eens ik terug wat afstand heb kunnen nemen, maar voorlopig blijft het nog zodanig moeilijk dat die afstand er nog niet echt is.

    In alle geval: blijven opletten, blijven luisteren naar je lichaam! Een van mijn typische mini-zenmmomentjes is inderdaad letten op mijn ademhaling. Yoga en alles, allemaal super, dat is zeker! Maar dat ademhalen, dat kan echt op elk moment en pas ik daardoor bijna het vaakste van alle oplossingen toe. Blij voor jou dat je je scepticisme daarover hebt kunnen laten varen :-)

    1. Leen

      Ik moet zeggen dat erover schrijven mij enorm oplucht. Ik kan het ergens kwijt. En ik krijg er gewoon zoveel fijne reacties op! Moet je anders ook eens proberen ;-) wanneer je er klaar voor bent hé…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *