Gouden randjes #2

Een mens staat niet vaak genoeg stil bij wat-ie heeft. ’s Winters loop ik depressief te zuchten over de duisternis, terwijl daaraan gezellige kaarsjes en zetelavondjes-met-dekentje verbonden zitten. ’s Zomers zie ik af onder de hitte, maar kan ik wél tot ’s avonds laat bij daglicht liggen lezen.
In een poging te blijven timmeren aan de weg naar het optimisme – en die is láng voor de geboren doemdenker die ik ben – verzamel ik in deze rubriek af en toe momenten met een gouden randje.

De hooikoorts die me meer dan een week spaarde dankzij regen, om dan echter met volle kracht – samen met de zon – terug te keren en mij met vlagen volledig te vloeren. Maar dus: de hooikoortsvrije momenten waren goud waard. Gelukkig ben ik er meestal tegen eind maart al vanaf!

gouden randjes

In de bergen zijn. There’s no place I’d rather be. Me de hele tijd omarmd voelen door hen. Tel daarbij een paar korte (maar stevige) wandelingetjes en véél lezen, en u weet: ik was een zeer content mens.

Eindelijk een knoop doorhakken in het kader van stoppen met te veel. Die ene vrije dag extra per maand maakte dat de druk toch een béétje minder werd.

Mijn nicht die zo’n mooie tekst schreef voor de begrafenis van moemoe. De voorgangster die het levensverhaal van mijn grootmoeder vertelde, hoe sociaal geëngageerd ze was, ik wist dat allemaal maar het nog eens horen liet een grote indruk na. Het was over het algemeen een heel mooie dienst, met een volle kerk, wat voor een 90-jarige absoluut niet evident is.

gouden randjes

Kunnen wegduiken in mijn tuintje, dat paradijs op aarde, dat vredige oord van stilte en lente. Even alle miserie vergeten en me focussen op het plezier van leven brengen, of op het zwaardere fysieke werk van spitten. Het is mijn therapie nu ik zwaardere inspanningen absoluut niet aankan.

Vriendinnen die schrikken als ik eindelijk durf zeggen dat het slecht met me gaat, en het helemaal begrijpen als ik afspraken annuleer in een poging tot rust te komen, en me vooral aansporen om de volgende en voor mij grotere stap te zetten i.e. erover te spreken met de huisarts.

gouden randjes

Na een zware week een fles schuimwijn ontkurken en bij het uitschenken ontdekken dat het rosé is. My favorite!

Versgezaaid groen dat komt piepen in de vensterbanktuin. Ik blijf dat een ongelooflijk wonder vinden en sta er dan ook om het uur met mijn neus op te kijken als ik thuis ben.

Kruidtuin

Een challenge met vrienden op Fitbit, die ervoor zorgde dat ik ’s middags weer gemotiveerd werd om achter mijn bureau uit te komen en door de stad te wandelen. Wat ik me al twee maanden lang voornam, lukte eindelijk: ik geraakte tot in de Kruidtuin om naar de lentebloeiers te gaan kijken.

Wat was jouw favoriete moment van de voorbije weken?

8 Comments

  1. Evi

    Heel moedig van je om te durven toe te geven dat het niet altijd goed gaat. Ik duim dat je je snel terug beter mag voelen. En intussen blijven genieten van die momenten met een gouden randje.

  2. Heel verstandig van u , dat je het niet tot een burn out laat komen of tot een depressie! Misschien kan af en toe een bezoekje aan de huisarts, ook al een wonder doen. Succes, ook met het noteren van je Happy moments, want die zijn er vast nog heel vaak!

  3. Wel goed om te lezen dat je ondanks je slechte gevoel toch nog gouden randjes ontdekt. Mijn favoriete moment: een dag waarop niks gepland was en die dankzij allerlei onverwachte activiteiten een hele gezellige goed gevulde gezinsdag werd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *