7 tips om batterijen te sparen: rust vinden na de burn-out

Wanneer je eenmaal in aanraking bent geweest met een burn-out, blijf je daar nog lang de gevolgen van voelen. We moeten daar niet rooskleurig over doen: het suckt gewoon, punt. Vergelijk het met een smartphone die je al drie jaar meezeult: de batterij is na enkele uren opgebruikt en moet telkens opnieuw opgeladen worden. Helemaal vol? Dat lukt gewoon niet meer. Een smartphone kan je weggooien en vervangen door een nieuwe, maar met je ‘interne batterij’ lukt dat natuurlijk niet. Die kan je alleen met véél geduld, en véél rust, laten herstellen.
Hoe kan je rust vinden na de burn-out? Iedereen heeft andere manieren, activiteiten en mensen om zijn energieniveau te laten stijgen. Hoe doe ik het?

burn-out

Jij komt eerst

Wie is de belangrijkste persoon in jouw leven? Niet je lief, niet je moeder, zelfs niet je kinderen – maar jijzelf. Je moet in de eerste plaats voor jezelf zorgen en jezelf graag zien, voor je je op een ander kan richten. Je beste vriendin heeft niks aan je als je tijdens een date maar wat zit te suffen en om 20u al je bed in wil kruipen omdat je de avonden ervoor “ook al niet hebt kunnen rusten”. Zet jezelf op de eerste plaats, en iedereen heeft er baat bij. Voel je tot niets verplicht: alles kan, niets moet, en jij bepaalt wat jij wil doen.
Vergelijk jezelf niet met anderen: jouw lijf is dat van jou, jij voelt nu eenmaal wat je voelt. En sommige mensen voelen meer dan anderen. Zo is dat, en dat is echt geen schande.

Ontspannen & op regelmatige uren gaan slapen

Lord knows dat ik, eenmaal ik weer aan het werk was, maandenlang heb geworsteld met het monster dat Insomnia heet. Ik moest overstappen op slaapmedicatie, de niet-verslavende soort, en was als de dood dat ik nooit meer normaal zou kunnen slapen, wat het er niet bepaald beter op maakte. Maar samen met de stress minderden ook de slaapproblemen.
Nu nog gebeurt het soms, op momenten dat de stress de bovenhand neemt, dat ik om drie uur ’s nachts klaarwakker ben en de enige manier om het gepieker te stoppen, een boek pakken en een uur of twee lezen is. Ik heb me daarbij neergelegd, wetende dat ik volgende nacht, of misschien pas de nacht daarna, wel weer zal doorslapen. Ook gebeurt het af en toe dat ik ’s avonds de slaap niet kan vatten, maar niks dat een goed boek niet kan oplossen. Of dat ik een uur vóór de wekker wakker word, het hatelijkste wat er is. Af en toe zit ik een beetje doezelig aan mijn bureau. Dan moet dat maar zo.

Ik probeer elke avond tussen 22u en 22u30 te gaan slapen, en voordien lees ik minstens een half uur in een boek om helemaal ontspannen het bed in te kunnen stappen. Ja, ook in het weekend – al lukt dat niet altijd.

burn-out

Ga naar buiten en beweeg

Het is een cliché, maar buitenlucht is nodig. Je hoeft niet meteen het sporten weer op te pikken, maar een korte wandeling maken in het bos vlakbij, een fietstochtje door de velden, een beetje werken in de tuin, of gewoon in de ligstoel op je terras gaan liggen… Vitamine D én extra zuurstof, het zal maar deugd doen! Bouw inspanningen pas op wanneer je voelt dat je daar klaar voor bent, en je lijf achteraf niet te veel moeite heeft met recupereren.

Ik begon zo snel ik kon weer met joggen. Dat is een intensieve sport en nog steeds merk ik het direct wanneer ik over mijn grens ga: dan ben ik de volgende dag zó moe dat ik staand in slaap zou kunnen vallen. Neem gas terug wanneer je daar behoefte toe voelt. Waar ik vroeger niet schuwde om én een paar uur te gaan spitten in de tuin, én te gaan joggen én ’s avonds nog af te spreken met vriendinnen, word ik nu al moe enkel van het idee van zo’n volgepropte dag, en zijn dit activiteiten die over drie dagen gespreid worden zodat ik er eens zoveel geniet van heb.

Zetelhangen to the next level

Luister naar je lijf: als dat zegt “ik ben moeeee”, probeer dan niet door te duwen. Dat lukt één keer, misschien zelfs een paar keer, maar er komt altijd een moment waarop je daar spijt van krijgt. Niksdoen is een olympische discipline; ik heb dat effectief moeten leren. Voorzie na een activiteit – of dat nu een wandeling of de wekelijkse kuis of een werkdag is – een paar uur Zetelhangen. Strek je hélemaal uit met een boek of een film of een serie of een zak chips en beweeg een tijdje niet, tenzij om te zappen of in een andere houding te gaan liggen. Ongelooflijk veel deugd, dat garandeer ik u.

burn-out

Prop je agenda niet vol

Er zijn mensen die elke avond van de week een afspraak hebben staan met vrienden, collega’s of familie – zij laden net op die manier hun batterijtjes op. Mensen zoals ik – de introverten, de hoogsensitieven, de burn-outers – die hebben vooral me-time nodig om tot rust te komen. Voorzie die dan ook in je agenda. Hou expres enkele avonden vrij, om te doen waar je op dat moment zin in hebt. Een wandeling maken, een terrasje doen met een vriendin, een boek lezen – lastminute beslissingen zijn soms de beste, en een lege agenda zorgt voor een zeker gevoel van vrijheid.
Ben je iemand die meer nood heeft aan structuur? Plan je me-time dan gewoon in. Word jij helemaal zen van een avondje Gossip Girl bingewatchen? Zwier het op je planning.

Hoe ik het doe: ik voorzie drie avonden voor een looprondje, één avond voor yoga, één avond om te zetelhangen en één (maximaal twee) avonden voor een afspraak met vrienden of familie. In het weekend overdag plan ik enkel iets als mijn vrije maandag eraan vasthangt, tenzij het echt niet anders kan. Op die manier hou ik genoeg tijd over voor de tuin, lezen of andere hobby’s waarmee ik mijn batterijen kan opladen.

burn-out

Leer nee zeggen

Ik weet het, dit is ne moeilijke. Je hebt schrik om de leuke dingen te missen als je eens een feestje overslaat omdat je liever de dag in je tuin doorbrengt en daar ’s avonds van moet bekomen, of om je ouders teleur te stellen als je niet wil komen eten op vrijdagavond na een drukke werkweek… Probeer een andere datum voor te stellen die jou (en de andere partij) wél past. En het zal je verbazen hoe weinig daartegen wordt geprotesteerd! De mensen die jou graag zien, zullen er geen probleem van maken dat je voor jezelf wil zorgen. Durf gemaakte afspraken afzeggen als je je te moe voelt en weet dat je je grens nadert.

Hoe ik het doe: ik probeer me zoveel mogelijk aan mijn agenda te houden. Staan er al twee sociale/familiale activiteiten in? Dan is dat jammer, maar volgende keer beter. Natuurlijk zijn er uitzonderingen, zoals verjaardags- en trouwfeesten. Maar dan doe ik het de week nadien gewoon extra rustig aan.

Heb geduld

Je gaat na een tijdje afwezigheid weer aan het werk en denkt dat je alles weer moet aankunnen: boodschappen doen, elke dag vers koken, afspreken met vrienden, familie bezoeken, sporten… Nee. Nee nee nee nee. Niet doen. Je grenzen liggen veel minder ver dan je tot voor kort wel dacht, en ze zijn zó weer overschreden. Dat moet je aanvaarden.
Die burn-out is niet over één nacht ijs gegaan, en je herstelling zal dat bijgevolg ook niet doen. Je hebt je maanden-, zoniet jarenlang opgejaagd tot je verplicht werd om stil te vallen. Je zal nooit meer, net als vroeger, van hot naar her kunnen rondrennen – en dat hoeft ook helemaal niet. Geef jezelf alle tijd. En nee, het gaat niet in een rechte lijn omhoog, maar het zal met vallen en opstaan gebeuren. Soms zijn de dalen dieper dan de bergen hoog zijn, maar teruggaan naar waar je vandaan komt, dat kan niet meer, dat wil je niet meer. Kleine stapjes zijn ook stapjes, en vooruit ga je sowieso.

You are the sky, vergeet dat niet.

Waarmee laad jij je batterijen op? Hoe kom jij tot rust?

 

11 Comments

  1. Waow, je hebt het helemaal bij het rechte eind hoe het allemaal moet. Goed bezig! Wat mezelf betreft, en neen ik ben er niet fier op. Ik neem al jaaaaren A.D’s tegen mijn hooggevoeligheid en ik neem nog steeds een vierde van een trazolan om door te slapen. Ik was daar mee gestopt. Het is twee maanden goed gegaan, maar dan ineens, lukte het niet meer. Zat ik met een hoge hartslag. Was ik hypernerveud, en heb ik dan mijn vroegere portie van een halve trazolan gehalveerd naar een vierde en nu gaat het terug stukken beter. Dikke duim voor u die het allemaal zonder meds oplost!

    1. Leen

      Het is nog altijd met veel downs hoor. En beter wél slapen met zo’n minipilletje dan niet of erg slecht slapen he Christa! Heb je al eens Bachbloesems geprobeerd?

  2. Dat zijn goeie tips die ik ook wel probeer toe te passen. Alleen de agenda niet te vol plannen blijft een werkpunt. Bij mij helpt breien ook wel echt goed om te ontspannen en een lekker warm bad.

  3. Ik kan me hier helemaal in vinden. Ik plan mijn agenda ook zo dat onze weekends nooit meer te vol zitten, anders kom ik gewoon niet meer tot rust, hoe leuk al die sociale uitjes ook zijn… Ik vind rust in lezen, series kijken, gewoon wat muziek beluisteren en gezellig thuis zijn.

  4. Niet makkelijk hé? Ik heb zelf geen burn-out (gehad), maar ik kan me wel goed herkennen in hoe jij met veel dingen omgaat. Vrijdag had ik vb. een dag verlof, en meteen wou ik dit en dat en dat doen. Na enkele serieus drukke weken op het werk raadde mijn collega me aan om ook eens even te rusten en niks te doen, om de batterijen weer wat bij te laden. Maar niks doen, ik ben daar zo slecht in, dat voelt als tijdverspilling. Maar ik heb toch een beetje geluisterd, en het heeft deugd gedaan.
    Wat mij echt ontspant is bewegen (wandelen of fietsen), en absolute stilte en niks dat moet. Maar dat komt helaas maar zelden voor…

  5. Evi

    Ik ben daar zelf dus gigantisch slecht in, in niets doen en tijd inplannen voor mezelf. Met alle gevolgen van dien wel want de vermoeidheid en andere signalen duiken hier steeds vaker en sterker op. Jij lijkt me wel goed op weg te zijn! En een aantal van je tips ga ik toch wel eens proberen toe te passen.

  6. Inge

    Heb je soms geen stress van je planning per week (3x lopen, 1x yoga, enz…)? Ik vind het vele moeten, wat je jezelf heel vaak oplegt, zo vermoeiend. En als ik die afspraken die jij met jezelf maakte zou maken, dan zou daar voor mij weer een bron van stress inzitten als ik me daar eens niet zou aan kunnen houden.
    (I know, werkpuntje!!).
    Ik ontspan van eens werkelijk HELEMAAL alleen thuis te zijn. Mijn man is zelfstandige thuis, dus zelfs als ik eens verlof zou nemen zonder de kindjes, kan hij elk moment door die deur komen van de praktijk.
    Ik nam zo 2 dagen afgelopen herfstvakantie (mijn man had een opleiding extern) en ik durfde niet eens zeggen tegen mijn ouders en schoonouders dat ik eigenlijk niet moest werken…

    1. Leen

      Verlof voor jezelf, dat is zalig.. Normaal neem ik elk jaar in november zo’n week, nu was dat al in september… Pas in december weer enkele dagen voor mezelf.
      Het hangt er van af: de ene week krijg ik stress van een planning, de andere week lijkt een planning het enige wat me overeind houdt. (Heel bizar!) En lopen werkt voor mi ontspannend… hoewel er nu, vier weken voor de wedstrijd, stilletjesaan meer stress bij komt kijken, ja, daarmee moet ik wel héél hard opletten. Anderzijds helpt het om me maar op één ding te moeten focussen, al de rest ‘moet’ wijken…

  7. Het is al jaren dat ik mij strikt hou aan 2 belangrijke regels:
    1) vrijdagavond is mijn avond… na het werk doe ik boodschappen en eens thuis kom ik niet meer buiten.
    2) in het weekend maar 1 dag plannen, zodat er nog een andere dag vrij is voor huishoudelijke klusjes (vooral strijken) zodat er in de week niet te veel moet gebeuren.
    En sinds dit in voege is, heb ik meer een weekend gevoel en heb ik ook meer het gevoel dat een weekend rust kan brengen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *